Alive…

Ik kom stilaan terug tot leven. Om dat te “vieren” gaan we vanavond lekker uit eten met mijn ma en haar vriend. In de buurt is een heel klein gezellig restaurantje waar er gekookt wordt op een Aga. Dit fornuis staat in het restaurant en je ziet dus wat en hoe er gekookt wordt. Heerlijk zo vlak bij die stomende potten en pannen te zitten. Wachten met een aperitiefje in de hand. De geuren van al dat lekkers opsnuiven. Water in de mond krijgen van de borden die aan het fornuis volgeladen worden met lekkernijen voor de gasten aan het tafeltje naast het jouwe. Zo nog ongeduldiger worden voor hetgeen luttele ogenblikken later voor je neus komt te staan. Pure verwennerij. Het mag eens.
Morgen dan met de hond naar de kapper in Nederland. Het is niet echt naast de deur maar we hebben het er voor over. Onze hond is bij haar in goede handen. Ze kweekt zelf Amerikaanse Cockers en doet ook mee aan shows (en die ze ook effectief wint). Daarnaast baat ze een trimsalon uit waar bijna uitsluitend dit ras gedaan wordt. Heel wat Belgische klanten heeft ze. Je betaalt evenveel als in België maar je hond is er wel volgens de regels van de kunst geknipt. Niets zo lelijk als een Amerikaanse Cokcer die geknipt werd als een Engelse. Of geschoren werd! Een schande en geen zicht! Terwijl ons beestje onder handen wordt genomen, gaan we zelf wat winkeltjes kijken en een tasje koffie drinken in een nabijgelegen stadje. Voor de rest zal het een rustig weekendje worden. We zien wel wat we er van maken.
Gisterenavond weer een glimp mogen opvangen van ons kleinkindje, ondertussen al 17 cm groot/klein. De maandelijkse controle stond weer op dvd en dat is altijd een tof staaltje technologie voor zowel toekomstige ouders als grootouders. Ook onze dochter was na haar late shift op het werk snel nog even langsgekomen om mee te genieten want…sinds gisteren weten we dus het geslacht van haar metekindje, en dat wou ze niet missen. We houden het wel binnen het gezin. Lekker spannend voor de rest van de familie. Wij kunnen ondertussen wel al gericht beginnen kopen. Mijn ventje kan weeral overuren beginnen kloppen om dat allemaal te betalen, hihihi.

De zin om te lezen is er ook weer. Zowel blogs als boeken. Staan, wat boeken betreft, zeker op het programma: Het orchideeënspoor van Michelle Wan, Calamiteitenleer voor gevorderen van Marisha Pessl, Meneer Doktoor van Peter Vandekerckhove, Vrouw in de schaduw van Dorinde Van Oort, De appel van Michel Faber, Uit liefde voor het leven van Benoîte Groult, De junimoorden van Jonathan Kellerman, Façade van Esther Blinker, De schaamte en de schrik, goesting en genot van Diane De Keyzer. Kan niet wachten om die boeken in mijn handen te krijgen.

Schrijven en typen gaat nog moeizaam maar het gaat alsmaar beter. In deze tekst is heel wat tijd gekropen maar hij is wekenlang vrij werkloos bij maar daar kan stilaan terug verandering in komen. Vooral bijlezen is het eerste wat ik dolgraag wil doen volgende week.

Deze maand moet ik nog één obstakel doorspartelen en dat is een operatie op 15 november. Dan gaat het knobbeltje, dat ondertussen toch weer groter is geworden, uit mijn rechterborst gehaald worden. Een week later krijg ik dan het resultaat en als alles goed is hebben we weer een nare ervaring die we naar een donker vergeten hoekje in ons geheugen kunnen verplaatsen. Take it with a smile…

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.