Een strak plan…

Thuiskomen van vakantie en aan de grote blauwe container op de oprit zien dat ze al begonnen zijn met de werken. Het was zoiets van ‘oef’ en tegelijk met beide voeten ineens terug in de realiteit. Werkmannen die binnen en buiten lopen, zand en stof overal. Om meer dan één reden komt een kopje koffie met bijvoorbeeld een (zelfgebakken) koekje dan wel eens van pas. Zowel voor mij als voor hen hoor. De plannen voor de oprit en voortuin wijzigden naarmate de werken vorderden…

De nette afgemeten tekening van in het begin is al lang niet meer. Goed, beter, best. Uiteindelijk gaat het er net iets anders uitzien dan voorzien op de laatste schets maar toch even strak als oorspronkelijk de bedoeling was. 
Ik geef toe dat ik in deze materie redelijk veeleisend ben maar het kost allemaal zoveel geld hé. ‘t Is nu ook niet meteen iets waarvan je binnen een paar weken, maanden of zelfs jaren zegt van ‘Kom, dat doen we nog eens over.’ Met de problemen die we enkele jaren geleden hadden met onze nieuwe poort en carport nog vers in het geheugen volg ik dan ook met wat stress de vorderingen van de werken. 
Op het werkvolk ben ik gerust, die hebben hier eerder al andere dingen naar behoren uitgevoerd, maar de producten waar ze mee moeten werken dat is een ander paar mouwen. ‘t Is iets wat ze niet altijd in de hand hebben hé. ‘k Zag de bui al hangen toen ze de klinkers kwamen afleveren. Zucht. Hoe de toestand van mijn (ondertussen rechtopstaand) haar is na die sloten koffie die ik al binnen heb wil je waarschijnlijk niet weten, het recept van mijn appelkoekjes (foto bovenaan) misschien wel?

Maak een deeg van 100 gr bruine suiker, 50 gr bloemsuiker, tl vanillepoeder, mespuntje zout, 150gr plantaardige boter, koffielepel bakpoeder, een handvol gemalen amandelen, 180 gr bloem en 1 in stukjes gesneden ongeschilde appel. Bij de helft van het deeg deed ik rozijnen. Verdeel het deeg in 16 balletjes, leg op een bakplaat, druk beetje plat tot een dikte van ongeveer 1 cm en bak op 180°c af in 20 minuten.

‘k Heb trouwens onlangs in de kringloop weer een koffiekopje van Union Pacific voor mijn verzameling gevonden. De wit turquoise gele versie van mijn laatste aanwinst

 
Veel tijd om te bloggen schiet er momenteel jammer genoeg niet over. Af en toe een postje schrijven/posten lukt nog maar verder zijn mijn dagen gevuld met koffie zetten, koekjes bakken, kuisen, keren, schilderen en op zoek gaan naar de juiste planten voor de nieuwe voortuin. Om dan ‘s avonds in de zetel te ploffen, niet in staat eender wat te doen dan op het knopje van de zapper te drukken en met de warme gloed van de open haard in slaap te vallen. Yep, een strak plan te volgen dus.

Deze ook lezen?

One thought on “Een strak plan…

  1. Indeweer

    maart 1, 2017 at 9:08pm

    De koekjes waren heerlijk, goed recept. Dankjewel.

    • Auteur

      Nana

      maart 2, 2017 at 9:55am

      Oef. 😉 Fijn dat je dat even laat weten. Blij dat het gesmaakt heeft. x

  2. Diana

    oktober 9, 2013 at 7:06pm

    Zien er lekker uit die koekjes, en die kopjes zijn ook erg mooi.<br />Volgens mij krijg ik jou berichtjes niet altijd te zien of heb er een paar gemist ben inmiddels weer bijgelezen!<br />P.S Op mijn blog nog een give away

  3. veerle

    oktober 6, 2013 at 9:03pm

    Thuiskomen en meteen beginnen bakken, wat een moed.

  4. Billy

    oktober 2, 2013 at 2:21pm

    het kost inderdaad véél geld, en dan moét het gewoon worden zoals je het wil.<br />En vooral…dat het làng kan meegaan… ;-)<br /><br />Groetjes!

Reacties gesloten.