Op een druilerige dag…

14 juli 2011

Het eerste wat ik denk bij het wakker worden… nog steeds geen kleinkind 4 geboren! ‘t Zou nochtans schoon zijn zo op de nationale feestdag van ons favoriete vakantieland. Ongeduldig ben ik, ‘k weet het. Natuurlijk ben ik dat en niet alleen om te weten hoe de baby zal heten en hoe hij of zij er zal uitzien. Meer nog dan dat wil ik dat alles voorbij is zodat ik me kan vergewissen van het feit dat het kleintje gezond is en dat dochter de bevalling goed heeft doorstaan en niet teveel heeft moeten afzien. Het is een beetje alsof ik het allemaal zelf ga moeten voelen zo zenuwachtig ben ik deze keer. Toch intenser bij een dochter dan bij een schoondochter. Als er tegen zaterdag nog niets veranderd is moet ze aan de monitor. Nu ja, ik ben zelf twee weken te laat geboren en dochter ook dus waarom zou de geschiedenis zich nu niet kunnen herhalen. Ach, ‘k geef het kind ook geen ongelijk met zo’n kloteweer verdorie. Natuurlijk gaat alles vlot verlopen, komaan positief blijven, en ga maar op zoek naar dat beetje extra geduld, spoor ik mezelf aan. Terwijl buiten de wind waait en de regen klettert sta ik even later over mijn eerste tas koffie van de dag gebogen. Ze ruikt heerlijk. Ik plooi mijn handen rond de tas om ze te warmen. Pff, zomer? Na regen komt altijd zonneschijn is het in België veel gebruikte gezegde en net op het moment dat dát door mijn hoofd flitst zie ik…

 foto

… een zwak en waterig zonnetje even door het grauwe wolkendek priemen. Het is de zomer die me eraan herinnert dat positief denken op termijn zeker loont.

En zie, wat eerst gewoon een saaie en druilerige dag bleek te worden draait uit op wat anders. In het tuincentrum waar ik met vriendin Lydia naartoe trek trakteer ik mezelf op drie witte pluimhortensia’s. Bij de kassa krijg ik onverwachts nog 15 % korting ook. Hmm, mooi meegenomen. Onderweg naar huis besluit ik even een kledingwinkel binnen te springen en kan ik er tussen de solden een leuk bloesje op de kop tikken voor amper 3 euro. Als ik even later bij dochter langs ga blijkt dat ze aan het bakken is geslagen. De geur van heerlijke chocolate chips cookies (recept van Jeroen Meus) komt me tegemoet. Slecht weer? Who cares! En, zoals ze zelf wat later ook op Facebook schrijft ‘Koffie/thee, huisgemaakte koekjes en leuk gezelschap op een druilerige dag… een perfecte combinatie :-)’

 

foto

 

Helemaal waar! Nu dat boeleke nog… Knipogen

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.