Tradities komen en gaan…

Mamaaa, jij met je tradities altijd. Ik hoor het elk jaar luider en luider en toch… Toch weet ik dat er een moment komt dat ze gaan appreciëren dat ik het heb volgehouden. Soms kan je ze gewoon niet in ere houden, hoezeer je ook zou willen. Máár kan je er ook nieuwe creëren.

Zo logeerden manlief en ik het weekend vóór Kerst bij vrienden in Brugge. Zalig genieten was dat. Ze voorzagen ons, zoals gewoonlijk, van lekker eten en drinken en bezorgden ons een superleuk weekend. We wandelden door het mooie Brugge, deden een terrasje, bewonderden een stoet, dronken een meerdere biertjes in de brouwerij. Buiten leek het wel lente. Gelukkig hing er een massa aan kerstsfeer. Toch raar hoor.

Plezier hebben in fijn gezelschap, meer moet dat niet zijn. Volgend jaar doen we dat over, zeker weten! De logeerkamer is zo goed als geboekt.

kerst in brugge

Nadat het vieren van de Sint door organisatorische redenen al anders was verlopen ziet het ernaar uit dat ook andere feestdagen in de toekomst zo zullen eindigen.

Kerst vierden we dit jaar gelukkig nog met z’n allen op 25 december. Ik ben daar heel blij om want dit vind ik veruit één van de meest belangrijke feestdagen van het jaar. Het hoort een feest vol liefde te zijn én ideaal maar is dat in het echte leven zo? Ik wil de families waar er aan de feesttafel ruzie ontstaat, nonkels zatte – en daardoor soms beledigende – praat verkopen of familieleden die tegen hun zin op het feest arriveren niet de kost geven.

Wie wil er niet een kerstfeest zoals in de film? Ik wel hoor! Helaas. Ook bij ons loopt het al eens scheef. Gelukkig hebben we geen beschonken en flauwe plezante nonkels in de familie.

noëlenfamille2015

Dochter had per se het feest ’s avonds gewild terwijl we het normaal – gezien de jonge leeftijd van de kleinsten – de laatste jaren altijd ’s middags doen. Ik gaf toe maar puur om haar zelf te laten ondervinden dat dat geen goed idee was. Achteraf gezien was dit geen al te slimme zet. Enfin, moeder kreeg wél gelijk.

Zoon, die zijn kinderen nog aan de andere kant van de provincie moest gaan ophalen, kwam veel te laat aan en veroorzaakte zo ongewild een sneeuwbaleffect. De kindjes van dochter werden – zoals verwacht – al vrij vroeg moe en dus lastig. Schoonzoon werd daardoor ambetant en korzelig, wat wij dan weer niet zo fijn vonden.

Wat we ons ook zeker gaan herinneren is 4,5 jarige Poppe die niet erg blij was met zijn kado’s. Traditiegetrouw, na de overvloed aan speelgoed met Sinterklaas, is dat kleding. Nadat hij al 3 pakjes had opengemaakt gooide hij zijn laatste pakje, het onze, de grond op en schopte er nog eens tegen. ‘Weer een stomme trui,’ riep hij wenend. Heel erg ondankbaar. Daar zullen zijn ouders hem toch nog het één en ander over moeten leren vrees ik. Gelukkig waren de anderen kinderen wel blij met hun nieuwe outfits. Ja, er is een foto van maar die zal nergens publiek gemaakt worden. Zo schijnheilig zijn we dan wel weer.

De vraag- en opdrachtenquiz uit Libelle, die vorig jaar nog vrolijk door iedereen werd meegedaan – want ’s middags – werd maar een gedeeld succes. Ook wel omdat de vragen stukken minder leuk waren dan vorig jaar. Sorry Libelle!

Maar hey, we zijn een happy family en er waren dus ook veel mooie en warme momenten! De nieuwe gezinsfoto van ons en onze twee kinderen die we elk jaar maken is met heel wat leute en vermaak gemaakt. Het eten werd lekker bevonden en zelfs het nieuwe aperitief – ter vervanging van de traditionele huisgemaakte glühwein – werd op algemeen handgeklap onthaald. Op de uitzondering waarover ik hierboven schreef na, was iedereen happy met zijn gekregen kado. Schat ik. Er werd gedanst, gezongen en gelachen. Al bij al een heel mooi maar verre van ideaal kerstfeest. Het leven zoals het écht is met Kerstmis.

Op 2de kerst keken manlief, die normaal moet werken als 26 december in de week valt, en zoon voetbal en gingen vrouwen en kinderen een pannenkoek eten en wandelen langs een paar kapelletjes en kerststallen. Daarna ‘doken’ we het bos in, keken door het raam van een verlaten bosmonsterhuis, stapten voorzichtig over een trollenbrug en dansten en zongen in de balzaal van de elfjes. In volle concentratie vergaten we er zelfs foto’s te nemen maar geen nood, ik ben er zeker van dat ze zullen vragen om nog eens terug te gaan. Tja, tijdens een wandeling met kleine kinderen moet je soms niet alleen je benen maar ook je fantasie laten werken. ‘t Was echt genieten. Voor we de auto weer instapten om naar huis te rijden zagen we nog net de zon ondergaan achter het bos waar we voordien nog doorstapten. Dit willen we volgend jaar absoluut terug doen en dan liefst mét de mannen erbij.

wandeling 2dekerst

Qua versiering is er ook verandering op til. Waar er normaal 2 kerstbomen staan, 1  kinderboom in de veranda en 1 die ik zelf versier in het salon, is er dat (vanaf?) nu maar 1. Alle versiering van de laatste jaren kwam van de zolder zodat ze konden kiezen. Goud, wit en rood. Dat wilden ze. Bloemen, vogels, ballen,… Niet meteen mijn smaak die combinatie maar ‘t is zo wel echt de hunne geworden. De tafelversiering bleef dit jaar heel sober met takjes peterselie uit de kruidentuin. Een houten XMAS vondst uit de kringwinkel siert de keuken…

kerstversiering keuken en veranda2015

In onze salon zijn de kleuren naturel, als altijd, maar vervangen kegels en houten sparren de kerstboom bij de stal. Zoals je kan zien doet het vintage behang dat ik ooit in de kringwinkel op de kop tikte en rode draad werd door een deel van het huis nog altijd dienst…

kerstversiering living2015

Het bezoek van mijn broer begin deze week betekende dit jaar meteen het einde van de festiviteiten. We zullen namelijk voor het eerst alleen zijn met oudjaar waar we normaal babysit van dienst zijn voor de 3 oudste kleinkinderen. Het doet heel raar hoor. Gisteren stond ik in de supermarkt en zag al die volle winkelkarretjes. Overal blije mensen, hun ogen feest uitstralend, terwijl het voor mij aanvoelt als een dag zoals anders. Echt koken, als in een feestmenu maken, doe ik nooit op oudjaar en dat is vandaag niet anders. Tapas waaronder geroosterde bloemkool, groententapenades, olijven, kerstomaten, etc zullen op tafel komen terwijl we rustig gaan genieten van een glaasje bubbels en wat leuks op televisie. Een zelfgemaakt dessert met sojayoghurt , sinaasappel en gedroogde abrikozen. (recept volgt later) zal, zoetebek zijnde, niet ontbreken.

Traditioneel komen de kinderen op nieuwjaarsdag naar ons maar dit keer wil dochter de honneurs waarnemen. In eerste instantie wilde ik dat liever niet. Bij nader inzien is vasthouden niet altijd de beste keuze. De nieuwjaarsbrieven, we moeten er – opnieuw om organisatorische redenen maar als niet alle kleinkindjes erbij kunnen zijn stellen we het liever uit – wel nog meer dan een week op wachten, zullen ons dus voor het eerst op verplaatsing voorgelezen worden.

Een overgrote meerderheid van de mensen heeft tegenwoordig wel één of meerdere samengestelde gezinnen in de familie denk ik. Jammer dat bepaalde tradities zo met de tijd misschien helemaal zullen verdwijnen. Ik ben vast niet de enige die het er moeilijk mee heeft. Hoe gaan anderen ermee om? Ik vraag het me dikwijls af.

Hoe dan ook, met z’n twee, vijf, of tien…

uitkijkennaar2016

 

Deze ook lezen?

One thought on “Tradities komen en gaan…

  1. Vlimbouter

    januari 1, 2016 at 9:06pm

    Een hele mooie beschrijving van het leven zoals het werkelijk is en waarbij alles niet altijd verloopt zoals je het voor jezelf gedroomd had.
    Ik hou ook erg veel van tradities, maar het instellen van nieuwe tradities kan natuurlijk ook wel heel erg fijn zijn.
    Ik wens je een super 2016!

  2. Anita Willems

    december 31, 2015 at 11:11pm

    Wat een mooie beschouwing. Er zijn heel wat mensen om rekening mee te houden tijdens feestdagen. Dat valt niet altijd mee.
    Een beloftevol nieuw jaar gewenst.

  3. Mirjam

    december 31, 2015 at 8:50pm

    Mooi gezegd, Kerst is wel speciaal, maar tegelijkertijd ook heel gewoon. Dus ook op deze dagen gebeuren er dingen die we niet zo prettig vinden, maar ja… Bij ons was de druk vroeger erg groot, althans, zo heb ik het ervaren. Want het was Kerst en dus Speciaal. Maar ja.. Je blijft toch jezelf. Ik vind je versiering prachtig, vooral de houten boompjes en de Xmas! Toch een fijne jaarwisseling gewenst en een prachtig en liefdevol 2016! XXX

    • Auteur

      Nana

      januari 4, 2016 at 5:33pm

      Het is inderdaad soms de druk ‘het moet leuk worden want het is Kerst’ die erachter zit en die maakt dat je teveel verwacht met de nodige teleurstellingen tot gevolg. Zo is het leven hé.

  4. Ageeth Mooij

    december 31, 2015 at 5:48pm

    Zo ben je ongewild een ‘moderne’ familie geworden. Ik wens je nog jaren vol tradities, al dan niet aangepaste. Ik lees je graag! Alle goeds X

    • Auteur

      Nana

      januari 4, 2016 at 5:31pm

      🙂 Ja, eigenlijk wel hé. Thx.

Reacties gesloten.