5 seconden zag hij het. De volle 5 seconden dat hij in haar ogen keek. Velden vol paars bloeiende lavendel. Een terrasje in de zon. Het geluid van ijsblokjes die in een glas Ricard vielen maakte hem dorstig. Op de tafel blonk een mand vol blozende, rode, sappige kersen. Vanaf de hoek van de straat klonk muziek. Musette. Hij zag haar op blote voeten over de straatstenen zweven. De muziek gaf haar jurk vleugels, haar gezicht een weerspiegeling van vrijheid en blijheid.

Ja, hij zag het in haar ogen toen ze zei ‘Ik hou van de Provence!’

i love provence

Aanbevolen artikelen

7 Reacties

  1. Oh, ik wil hier ook graag een vervolg op lezen. Het begin is al erg spannend…

  2. Oh, wat mooi! Maakt nieuwsgierig hoe het verder zou gaan…

    1. Hahaha! Awel, je bracht me op een idee. Misschien schrijf ik wel een vervolg. 😉

  3. Ik denk dat ik dat kaartje gekregen heb! Super!

    1. Zou wel eens kunnen ja. 🙂

  4. En dat een hele zomer lang <3

Reacties zijn gesloten.