Ik geef weg, slot. #novembergeefmaand

30 november. Einde #novembergeefmaand. Wat ging het snel. Een maand is toch zo voorbij hé!? Door niet in de Facebookgroep geefmaandnovember te zitten heb ik een hoop leut en verhalen gemist en daarom blijf ik het jammer vinden dat de gemeenschappelijke blog is weggestemd, maar bon. Het is wat het is, je kan niet voor iedereen goed doen. Gelukkig was er ook de nieuwsbrief waarin bepaalde initiatieven en tips extra uitgelicht werden. Dank daarvoor aan de maker(s) ervan! De laatste nieuwe lees je hier.

Stilstaan bij zaken waarover je in normale omstandigheden niet zou nadenken. Dat is wat geven en #novembergeefmaand nu eenmaal met je doet. Je bewust worden van het feit dat je mits een beetje aandacht zoveel meer uit je dag haalt. Nee, in de loop van het jaar loop ik niet meteen constant nieuwe geefacties te bedenken maar – zoals ik al eerder schreef – sommige #novembergeefmaand acties blijven wel hangen en worden zo een vaste waarde. Ook mooi. Verder sta ik elke november met plezier klaar om me een maand lang extra en zo goed mogelijk in te zetten.

Mijn laatste geefweek verliep, net als de vorige, niet zoals ik oorspronkelijk verwacht had. Omdat ik door de week nog altijd amper buitenkom zijn geefacties niet zo makkelijk te realiseren. Nee, ik gaf niet alle dagen en ja, het waren weer vooral kleinigheden én binnen de familie. Ik trek het me niet aan. Geven is geven.

  • Toen ik op raadpleging moest in het ziekenhuis liet ik 2 tijdschriften achter in de wachtkamer. Twee vliegen in 1 klap sloeg ik daarmee want ook manlief is heel blij met zo’n actie. Hij heeft namelijk een hekel aan de stapel(s) tijdschriften die in huis blijven liggen omdat ik ze later één of meer keer wil herlezen. Bij deze weer 2 boekjes minder op de hoop en een actie die ik nog vaker zal doen!

tijdschriften geefactie

  • Het bracht me meteen op een ander idee. Oók weer eentje om manlief te plezieren maar ja, mijn leefwereld is op dit moment nu eenmaal niet zo ruim zie je. 2 tijdschriften is niks, dacht ik bij mezelf, dus ga ik nu al een paar dagen traag maar gestaag door de stapels om recepten en andere leuke artikels uit te scheuren zodat de rest ervan bij het oud papier kan.
  • Er vertrok ook weer wat post richting Nederland, naar een blogster waarmee ik vroeger regelmatig snailmailde. Toen ze stopte met bloggen stopte ze jammer genoeg ook met schrijven. Af en toe denk ik nog aan haar en vraag ik me af of alles goed gaat met haar, haar familie en haar honden.
  • Toen manlief boodschappen ging doen in de supermarkt gaf ik hem wat geld mee om aan de accordeonist te geven die altijd bij de winkelkarretjes speelt. Ik geef die man eigenlijk nooit wat moet ik toegeven. Ik verdenk hem ervan in zo’n bedelbende te zitten die ze overal droppen en weer afhalen. Het geld komt in verkeerde handen en gaat niet naar die mensen die het nodig hebben vrees ik dan. Maar ik denk teveel, dus deze week gaf ik hem het voordeel van de twijfel.
  • Zaterdag gingen we met onze hond naar de kapster en namen één van de kleindochters mee. Ze kon wel wat extra aandacht gebruiken. In de auto mocht heel de weg (en da’s een uur lang) de cd met Sinterklaasliedjes op.  Terwijl hond Sam een schoonheidsbeurt kreeg trakteerden we haar op een grote pannenkoek – Zo groot als opa zijn stuur hé oma!? – bij ‘t Kabouterke in Kloosterzande, hun favoriete pannenkoekenhuis. Nota: Hun pannenkoeken zijn niet glutenvrij noch plantaardig.

kabouterke kloosterzande

  • Een extra pijnstiller maakte dat ik bij thuiskomst de meisjes hun knutselmoment in goede banen kon leiden. Een simpele maar gezien de omstandigheden mooie manier van geven vond ik. De Sint ging namelijk langskomen dus uitstel was onmogelijk! Er werd een tekening gemaakt die in de schoen ging en een deurslinger die de Sint en zijn Piet(en) welkom moest heten. De resultaten zijn voor een latere post.

slinger maken sint2015

  • Aangezien manlief zijn schoen niet had gezet en ik wel, lag er ‘s morgens voor mij een varkentje van marsepein klaar. Bij het ontbijt heb ik dat, #novembergeefmaand indachtig, dan maar eerlijk met hem gedeeld. De laatste week van editie 2015 is hem niet ongemerkt voorbij gegaan, dat zie je wel.
  • Zondag vroegen we voor mijn moeder een verzoekplaatje aan op haar favoriete zender. Zomaar.

 

En dan nu even een heel persoonlijke noot. Ik heb lang getwijfeld of ik er wat over zou schrijven maar het is een stukje van wie ik ben en het heeft te maken met geven, dus waarom niet hé?

Er is geven en geven. Persoonlijk aan iemand geven, dingen ergens achterlaten voor een mogelijke vinder, daar heb ik absoluut geen probleem mee. Graag zelfs, maar winacties op de blog dat is een ander paar mouwen.

In de loop van de jaren zijn er al veel de revue gepasseerd, van kleine dingen tot grote verrassingspakketten. Ik gaf en geef ook enkel dingen die ik liever voor mezelf wil houden. Dat vind ik net de uitdaging. Iemand anders gelukkig maken met iets waar je zelf ook gelukkig van wordt. Eén voor één met liefde gemaakt en/of gegeven. Maar weet je, het was/is altijd met een bang hart. Nee, ik geef eigenlijk niet graag weg via mijn blog. De reden is vrij simpel, het maakt me ontzettend onzeker. Wat als niemand het wil? Ja, dat is me al meer dan eens overkomen en ik garandeer je dat het dan niet makkelijk is om het toch te blijven doen. Het is daarom ook sinds de lente geleden dat ik nog een geefactie deed op de blog.

The best way to gain self-confidence is to do what you are afraid to do.

Als een bang vogeltje dat niet uit het vogelnest durft om een eerste keer te vliegen, zo voelde ik me bij het begin van deze maand. Zelfvertrouwen onder nul. Onnozel en zó kinderlijk belachelijk hé, ‘k weet het, maar ik kan er niks aan doen. Ik moest echt op mezelf inpraten. Maar, zoals ik in het begin van deze post schreef, voor #novembergeefmaand zet ik me extra in. Scharrelde al mijn moed bij elkaar en gaf 4 weken na elkaar wat weg want behalve volharden wist ik niet wat ik kon doen om het te verhelpen.

En toen bedacht ik dat wat niet weg is via de blog ik nog altijd op een andere manier kan weggeven. Het lost de oorzaak van mijn probleem niet op natuurlijk maar het maakt het al iets minder moeilijk.

Zomaar, omdat ik graag geef. Zomaar, omdat ik graag mensen gelukkig maak. Zomaar, om te leren een beter mens te worden.

Uitslag winactie:

Zomaar voor jou, van harte:

Giveaway 1, het boek ‘Sierraden haken’ gaat naar: Mirjam Kakelbont.

Giveaway 2, de prenten van Friese illustratrice Inge Adema gaan naar: Martine van Homemade and more

Giveaway 3, de vriendschapsspreuk gaat naar: Vlimbouter

Giveaway 4, een halsketting gaat naar: Saar van Zosaar

Giveaway 4bis, de tweede halsketting wordt een zwerver, ergens…

 

Geven de dames van 1,3 en 4 even hun adres door? Klik maar op het envelopje en ik zorg dat het zo snel mogelijk in je brievenbus ligt. mail icon tm

 

 

Laat ik deze #novembergeefmaand afsluiten met een gedicht. Eentje van mezelf maar tegelijk eigenlijk ook niet want, net zoals de ode aan de Provence die ik eerder postte, een dichten met boeken gedicht…

dichten met boeken nov15

 

#novembergeefmaand

Zal ik je eens wat vertellen?

Elke dag is er een.

Een tocht naar het geluk.

Zomaar voor jou.

Van ganser harte!

  © Nana – Tartelette Maison

Klik voor meer eigen gedichten.

Deze ook lezen?

One thought on “Ik geef weg, slot. #novembergeefmaand

  1. susan365dagencreatief

    december 16, 2015 at 12:41am

    Oh wat bijzonder dat boekengedicht! Ik kende het nog niet :).
    Ja soms denk je waarom reageert niemand, maar dan is er altijd wel iemand die opeens toch reageert of een andere manier van weggeven. Goed dat je het hebt kunnen loslaten, ik volg daarin altijd mijn gevoel dat door de engeltjes geleid wordt. Zo lieverd ik ga er vandoor. Dikke knuffels!

  2. Firma Fluitekruid

    december 3, 2015 at 9:05am

    Wat een mooi blogje! En wat mooi dat het je (net als Cami Walker van het boek ’29 gifts’) gelukt is om ondanks pijn en andere obstakels toch elke dag iets te geven…
    Vorig jaar toen ik ziek werd, ben ik ook meteen een ’29 days’-traject begonnen. In het ziekenhuis gaf ik de feuilletons die bij de krant zaten aan een zuster, schreef een blog, vrolijkte een zaalgenoot op en stuurde berichtjes naar vrienden. Dat gaf me veel voldoening en troost, dus ik herken wat je schrijft.

    Net als jij had ik voor een gezamenlijk blog gestemd. Ik vind Facebook wat oppervlakkiger, en ik merk ook dat het minder makkelijk is om je gedachten te verwoorden, omdat je het korter moet houden. Het wordt ook zo snel een opsomming van geefacties, terwijl ik het vooral interessant vindt wat het met mensen doet, van binnen. Juist op de dagen dat het geven lastiger is op te brengen.
    Maar ik snap ook dat Facebook voor veel mensen wat laagdrempeliger is. Ik heb wel geprobeerd om ook wat discussie op gang te brengen, en dat is hier en daar wel gelukt.

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:23pm

      Tof om te lezen dat ik niet alleen sta. 🙂

  3. Joke

    december 3, 2015 at 8:47am

    Wat een goed idee tijdschriften in het ziekenhuis achterlaten. Ik ben ook zo’n verzamelaar en heb stapels tijdschriften liggen, zonde om weg te gooien. En in wachtkamers ligt eigenlijk nooit iets interessants te lezen. Dat ga ik ook doen.

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:24pm

      Doen! 🙂

  4. jocyta

    december 3, 2015 at 7:59am

    Wat een mooi verslag! Kan me goed voorstellen dat je het gemeenschappelijke blog mist…..want het is zo leuk om gelijkgestemden te ontmoeten. Mijn complimenten voor je geefacties en dank je wel voor het delen!!

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:25pm

      Dank je en graag gedaan. 😉

  5. Carla

    december 3, 2015 at 7:51am

    Ik ben hier terecht gekomen via de geefmaand FB groep.Mooi om te lezen,ik heb zelf ook een blogje en ivm je give away,ik doe dat ook soms en heb daar ook af en toe ongemakkelijke gevoelens bij.Eerder andere dan jij namelijk dat er mensen reageren op dat weg geven die anders ervoor en erna niet meer komen reageren… dan liever een klein groepje volgers die af en toe reageren en niet alleen als er iets te winnen/krijgen is.Succes met je acties en je blog.

  6. Helena

    december 3, 2015 at 7:20am

    Herkenbaar en mooi Nana… en wie weet, volgend jaar misschien toch weer een blog 🙂

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:25pm

      🙂 Ja wie weet.

  7. Vlimbouter

    december 2, 2015 at 10:46am

    Heb pas nu tijd gevonden voor je blog. Mij heb je in elk geval vandaag een heel gelukkige vrouw gemaakt! Dank je wel!

    • Auteur

      Nana

      december 2, 2015 at 3:35pm

      Geen probleem. Graag gedaan. Proficiat!

  8. Saskia

    december 1, 2015 at 12:31pm

    Lieve Nana, wat was ik ontroerd door je kaartje. Zomaar ineens lag het bij de post. Geweldig als iemand zomaar weer aan je denkt. Heel lief!
    Stuur je mij nog een keertje je mail adres en huisadres via mijn email dan kunnen we weer wat bijkletsen.

    • Auteur

      Nana

      december 1, 2015 at 3:25pm

      🙂 Graag gedaan Saskia. Fijn dat we weer contact hebben. x

  9. Geertrude

    december 1, 2015 at 10:45am

    Wat een inspirerend idee! Ik heb je blog net gevonden (of eigenlijk jij het mijne) en ben even aan het teruglezen.
    Dat van die wegggeefacties herken ik wel. Soms zo pijnlijk (zeker als het om je eigen boek gaat), maar inderdaad geen reden om te stoppen met weggeven. Ik ga daar eens even over nadenken…

    • Auteur

      Nana

      december 1, 2015 at 3:28pm

      Welkom Geertrude! Volharden. 🙂

  10. Mijntje

    november 30, 2015 at 8:55pm

    Leuke acties en mooie persoonlijke noot! (Herkenbaar ook… ik heb ooit eens enthousiast een “grabbelton” op mijn blog geplaatst, maar vond het best teleurstellend dat daar geen reacties op kwamen.) Goed dat je dat overwonnen hebt en veel mensen blij hebt gemaakt.

    Het dichten met boeken gedicht vind ik ook erg leuk! Is dat je eigen idee? Ik zou het ook wel eens willen proberen met mijn boekenkast…

    • Auteur

      Nana

      december 1, 2015 at 3:30pm

      Teleurstellingen zijn groot als je verwachtingen navenant zijn vrees ik. Blijven geven hoor! Het dichten met boeken leerde ik in de schrijfcursus die ik volg. Benieuwd wat er allemaal in je boekenkast te vinden is. 🙂

Reacties gesloten.