Coronadagboek, op kraambezoek!

Oma worden in tijden van corona, het is eens wat anders. Niet als in veelbelovend anders, eerder als frustrerend anders. Het kraambezoek aan onze kleine man verliep niet zoals normaal.

Dag lieve kleine Alexander, daar ben je eindelijk! Kleiner (47 cm) en lichter (2,430 kg) dan verwacht maar gezond en wel én met een heel mooie naam. Weet je dat ik die maanden geleden juist geraden had!? Je papa heeft me toen heel overtuigend wijsgemaakt dat ik verkeerd zat. Ha! Onze tweede gok was Victor of Maxim. Nu het werd dus toch Alexander en daarbij dachten we al meteen aan de tijd dat je in het eerste studiejaar je naam zal moeten leren schrijven want je hebt naast je lange voornaam zowel de (korte) achternaam van je papa als de (lange) van je mama. Dat wordt oefenen! Hahaha!

Je kwam ter wereld net voor het middaguur op zaterdag 18 juli. Ik zat met je broer en zussen (ze logeerden dat weekend bij ons “omdat het elk moment kon gebeuren”) in de auto luidkeels het liedje Mamacita mee te zingen toen je papa belde om je geboorte te melden. Het liedje zal voor altijd een speciale betekenis voor ons hebben. In normale omstandigheden zouden we ons naar het moederhuis haasten om jou in onze familie te verwelkomen. Je broer en zussen waren nog ongeduldiger dan ik en hadden niet liever gehad dan die namiddag te zitten glunderen met jou als kleine broer op schoot.

Helaas pindakaas want door de coronamaatregelen die in het ziekenhuis golden mochten kinderen de kraamafdeling niet binnen. We besloten een dag te wachten. Misschien zou je papa of mama het toch voor mekaar krijgen. Eigen bubbel is eigen bubbel dachten wij. In het ziekenhuis in onze buurt mogen broers en zussen namelijk één keer één uurtje op kraambezoek, beter dan niets, dus we hadden toch een beetje hoop. Maar het mocht niet zijn. Zelfs je opa en ik mochten als grootouders niet samen de kamer binnen. Dit alles vonden wij een beetje belachelijk omdat jullie allemaal al maanden in onze vaste (en enige) bubbel van 10 zitten. Dat ze overdreven bezoek weren snappen we volledig en daar staan we ook 100% achter, maar dat je zelfs je eigen bubbel niet mag betreden vonden wij overdreven streng. Enfin, je opa en ik gingen je elk om de beurt bewonderen en namen veel foto’s om aan je broer en zussen te tonen. Zij moesten wachten tot je enkele dagen later naar huis mocht.

Als kraamkado had ik een zelfgehaakt zomerdekentje (Call the midwife blanket) en bijpassend knuffeltje mee.

Wat ben je klein en fijn maar oh zo mooi! Een fiere opa (en peter) …

Oh wat hebben wij corona al vervloekt. Vooral op gebied van familieaangelegenheden, iets wat bij ons bovenaan de lijst staat en dat zal je bijtijds wel merken lief kleinkind, hebben we al veel frustratie gekend. Maar we houden ons hoe dan ook aan de opgelegde regels, al is het niet altijd met volle goesting.

Als familie worden we danig op de proef gesteld dit jaar. Eerst konden we geen afscheid nemen bij het overlijden van je bonnie in april. Dat schreef ik al in mijn vorige brief aan jou. Onze oude nonkel van 95, hopelijk ga je hem nog leren kennen, zit te vereenzamen in het rusthuis. Door gehoorproblemen is met hem bellen zo goed als onmogelijk dus schrijf ik om de twee weken een brief en/of stuur foto’s op. Uiteraard zal ik ook een foto van jou naar hem opsturen. Normaal krijgt hij elke week bezoek van iemand uit de familie. Net nu we hem terug een eerste keer konden bezoeken zijn de regels alweer verscherpt omdat er een nieuwe golf zit aan te komen. Daarbij komt nog dat hij gevallen is en een hersenschudding heeft opgelopen. Zijn verjaardag eind deze week zal niet samen met ons bij een stuk taart gevierd worden. Zucht. Dan is er nog mijn moeder, jouw bobon/overgrootmoeder, die in Spanje woont en die ik al sinds februari niet meer gezien heb. Haar bezoek in juni hadden we al geannuleerd en ook dat in oktober zie ik niet meteen gebeuren. Opeengepakt zitten in een vliegtuig is in coronatijden niet aan te raden. We videobellen drie keer per week. In mijn ogen geen vervanging voor the real thing. Zijzelf heeft er minder moeite mee, maar dat is de aard van het beestje. Wanneer zij jou voor het eerst gaat zien is nog maar de vraag.

En nu ben jij daar, ons 6de kleinkind. Doordat jullie helemaal niet in onze buurt wonen zal het voorlopig even duren voor we je nog eens kunnen zien. Zeker als het land weer in lockdown gaat en enkel essentiële verplaatsingen mogen. Gelukkig stuurt je papa regelmatig een foto door want wat ben je al veranderd sinds je geboorte. Het gaat snel. Zo jammer dat we dat allemaal aan ons moeten laten voorbijgaan. Het doet pijn aan ons grootouderhart maar bon, niet over zeuren, het is niet anders.

Goh wat een gedoe allemaal hé Alexander. Het begint op zagen te lijken (en weet dat je oma geen zeurpiet is) maar ik blijf het herhalen, stomme corona! Laat ons allemaal maar ver weg blijven van dat virus zodat we binnen afzienbare tijd met z’n allen naar traditie samen kunnen toasten op jouw komst!

Dag lief kleinkind van ons. Hopelijk tot snel! Je zit in elk geval heel diep in ons hart, daar kan het coronavirus niks aan veranderen.

Deze ook lezen?

One thought on “Coronadagboek, op kraambezoek!

  1. Toos

    augustus 5, 2020 at 7:05pm

    Hartelijk gefeliciteerd met jullie kleinkind, ja die corona hè, op zulke momenten zoals geboorten en overlijden is het ook zó confronterend.
    We hopen maar op betere tijden.
    Het is wel héél speciaal, dat wat je in je coronadagboek schrijft aan je kleinzoon. Heel mooi voor als hij later groot is.

    • Auteur

      Nana

      september 11, 2020 at 2:40pm

      Dank je. Liefs!

  2. Alet

    juli 29, 2020 at 7:03am

    Nog van harte gefeliciteerd met deze prachtige kleinzoon! Ik kan mij je frustratie zeer goed voorstellen. XxX

    • Auteur

      Nana

      september 11, 2020 at 2:40pm

      Dank je! xxx

  3. Ageeth Mooij

    juli 28, 2020 at 9:54am

    Gefeliciteerd met het nieuwe wereldwonder! Ik hoop dat het niet al te lang duurt voordat je het knuffelen, ruiken en koesteren zoveel als mogelijk in kunt halen!

    • Auteur

      Nana

      september 11, 2020 at 2:41pm

      Dank je. Ze wonen nogal ver dus we zien hem niet zoveel en het knuffelen is miniem nu met die corona maar ja…

Reacties gesloten.