Potjestraining…

Het is nooit een favoriete bezigheid geweest maar ja, eens de ouders ermee beginnen moet je als grootouders mee. Go with the flow. Nu moet ik wel toegeven dat we op dat vlak geen klagen hebben gehad. Linke, onze jongste, is met haar 2 jaar wel de snelste van de hoop. Op een week tijd was het gelukt. Aard naar haar mama zeker hé, die toen ze even oud was op één week tijd dag en nacht droog was. Linke loopt voorlopig nog enkel overdag zonder pampertje rond en ze doet dat heel goed. Ze geeft heel flink aan als ze moet. Voorlopig heet alles nog kaka.

2015-03-05 13.54.01Niks geen potje bij oma maar net zoals broer, neef en nichtjes op de grote wc. Voor de meisjes met een mooie roze verkleinbril met prinsessen op, of zoals ze het zelf noemen ‘de prinsessenbril’. Allemaal hebben ze het hier geleerd met stickertjes als beloning. Nee, ik zou liegen. Bij ons eerste kleinkind hebben we in het begin, als onervaren grootouders, nog snoepjes gebruikt maar bon. Het beetje bij beetje overschakelen naar stickers gaf geen probleem. Vanaf het tweede kleinkind werkten we enkel met stickers. Op de achterkant van hun slaapkamerdeur had ik een grote afbeelding van een kamion in schoolbordfolie geplakt. Een grote FLINK ZO moest hen verder stimuleren.

 

Langs de ene kant fijn om zien dat ze het allemaal goed doen. Langs de andere kant is er het besef dat ook de kleinste nu groot aan het worden is. Té groot naar mijn goesting. Té snel ook.

Allez dan ben je er eindelijk vanaf zeggen zou je zeggen. Niets is minder waar. Met Poppe hebben we nog problemen op het vlak van ‘de grote boodschap’. Hij wil niet naar de wc, houdt het soms tot een week op en doet het (terug) regelmatig een beetje in zijn broek. Niet gezond hé. Via mijn schoondochter kwam ik op de site van de Poeppoli. Jammer genoeg vinden dochter en schoonzoon het te ver om een afspraak te maken bij die polikliniek.  In België is bestaat zo’n zelfde initiatief niet en ze besloten enkel het advies van hun huisdokter te volgen.

Een wc-dagboekje met beloningssysteem. Zo’n boekje kan je waarschijnlijk wel kopen maar dat is dan meer voor potjestraining. In dit geval wilden we duidelijk met wc-tjes werken. Ik nam daarvoor een gewoon schriftje dat ik beplakte met een stuk poster uit een Flow magazine vol met auto’s die hij dan zelf mocht ‘in’kleuren.

zindelijkheidstraining boekje

Binnenin is per week een dubbel blad voorzien. Daarop een foto van hemzelf, mama, papa en kleine zus en 7 wc-tjes waarop de beloningssticker geplakt kan worden. Het hele gezin doet dus mee. Wie het eerst 7 stickertjes heeft is gewonnen en krijgt een klein kado. Mama en papa spelen uiteraard vals of ze wonnen elke week. Het schriftje gaat ook mee naar school maar dat is blijkbaar eerder proforma. Veel stickers zijn er daar nog niet geplakt.  Hij wil thuis niet eens gaan dus waarom zou hij daar dan wel willen?

Drie maanden zijn we er nu mee bezig en in onze (oma en opa) ogen vlot het helemaal niet zoals het zou moeten. Het feit dan wij regelmatig moeten oppassen maakt dat we het zelf van heel dichtbij meemaken en, uiteraard, hun regels moeten volgen. Wij zouden verdere stappen ondernemen maar ja, als grootouder heb je daar geen zeggenschap over hé. Goede raad is vrij om geven maar ook vrij om al dan niet te gebruiken.

Wordt dus absoluut nog vervolgd. Hoe, dat is een groot ?

Deze ook lezen?

One thought on “Potjestraining…

  1. Trui

    maart 19, 2015 at 9:51pm

    Het is bij mijn zoon ook gelukt met stickertjes … volhouden! x

  2. Billy

    maart 17, 2015 at 6:25pm

    en het helpt niet als je hem zijn grote boodschap in z’n broek laat doen, zodat ie aan den lijve ondervindt dat het toch aangenamer is op het toilet?

    • Auteur

      Nana

      maart 19, 2015 at 5:43pm

      Is al een paar keer per ongeluk gebeurd op school en toen werd hij hysterisch. Geen goed idee dus vrees ik. Het heeft toen ook niet geholpen.

  3. Regina

    maart 15, 2015 at 8:13pm

    Oh, als ik dit lees, weet ik ineens weer wat een gedoe dat zindelijk maken was. Jongetjes zijn vaak lastiger dan meisjes. Maar uiteindelijk… uiteindelijk worden ze allemaal zindelijk. Hou dat maar in gedachten 🙂

    • Auteur

      Nana

      maart 16, 2015 at 7:12pm

      Hahaha, ja dat is waar.

  4. Els04

    maart 14, 2015 at 2:41pm

    Ik duim! Is mijn post al toegekomen?

    • Auteur

      Nana

      maart 16, 2015 at 7:12pm

      Mailtje gestuurd.

  5. Mirjam

    maart 14, 2015 at 10:27am

    Ja, lastig… De jongste van mijn zus is nu 7 en hoe vaak ik al gehoord dat hij nu ECHT zindelijk is. Niet dus. Het lijkt wel een blinde vlek. Het leek een tijd echt goed te gaan, maar dat bleek achteraf te komen door de boze (inmiddels ex-) vriend van Zus… Daar ben ik toch wel erg van geschrokken. Ze zijn inmiddels wel bij de poeppoli beland en het laatste wat ik ervan gehoord heb, dat hij het net als je kleinzoon heel lang ophoudt, of constipatie heeft, waardoor het uiteindelijk mis gaat. Nu kreeg hij laxatiemiddelen, maar daardoor kreeg hij diarree. Nja… Ik vind het poepschriftje wel een erg goed idee! Succes ermee!

    • Auteur

      Nana

      maart 16, 2015 at 7:16pm

      Thx!

  6. Onliemie

    maart 14, 2015 at 8:17am

    Ja,dat groot worden gaat snel hé… en wij worden ouder en ouder… 🙁
    Het probleem van jullie kleinzoon hoorde ik al wel eerder. Dat komt allemaal goed… met een beetje seffens en een beetje geduld. Maar intussen is dit wel een vervelende periode… Volgens mij zijn jullie wel goed bezig met dat schriftje… Alleen vraag ik me af… is 7 stickertjes niet heel erg veel voor zo’n kleine man? ‘t Is maar een bedenking hoor want ik heb daar totaal geen ervaring in… met onze kinderen ging dat vroeger nogal vanzelf …denk ik… ik weer dat in ieder geval niet meer.
    In ieder geval heel veel succes gewenst en dat het “probleem” zich snel mag oplossen.
    Fijn weekend.

    • Auteur

      Nana

      maart 16, 2015 at 7:20pm

      Ja, de dokter zei 7 stickertjes maar dat is echt niet haalbaar. Meestal gaat hij maar 1 keer op de week. Ik vrees dat de beloning niet sterk genoeg is en moet herzien worden. Iets beters vinden om hem echt te motiveren. Onze zoon heeft vroeger een soortgelijk probleem gehad maar hij was al wat ouder en dat duurde ook niet zo lang als nu bij kleinzoon. Het zal in de familie zitten zekers?

Reacties gesloten.