Dagelijkse dingen…

De laatste tijd, en ook nog tot aan haar bevallingsverlof binnen 5 weken, staat schoondochter (die verpleegster is) altijd met de vroege shift. Kwart na zes arriveert zij dan ‘s morgens met kleinzoon. Meestal is hij vrij slaperig en gaat hij nog een uurtje of anderhalf naar zijn bedje. Verleden week en ook nu woensdag was hij klaarwakker en blij gezind bij aankomst. Oma is dan iets minder wakker maar ook blij gezind zenne. Eergisteren regende het eens niet en was het wel best weer om naar buiten te spelen. We zouden naar de kinderboerderij gaan en nadien een bezoekje brengen aan mijn ma. Zo gezegd zo gedaan. Na een scheerbeurt (jaaaaa, met het plastic kapje erop want hij wil absoluut het geluid horen) van opa (hij zegt momenteel heel grappig popa) en een sandwich of twee met choco, kleedden we ons aan en trokken met de auto richting Brasschaat. Onderweg viel kleinzoon in slaap. Bij de kinderboerderij aangekomen stapte ik uit, deed de koffer open en…. staarde ik naar de grond. Afgang! Weet je wat ik nu gedaan had? Met mijn slaapkop, en wegens geen licht in de gang aangestoken terwijl ik laarzen en jas aandeed, had ik per ongeluk twee verschillende laarzen aangetrokken. Een bruine aan de ene voet en een zwarte aan de andere. Zo kon ik onmogelijk op die boerderij gaan wandelen me dunkt. Ik snel terug de auto in richting bobonne. Gelukkig sliep kleinzoon nog altijd en merkte hij dus niet waar we geweest waren. Maar hey, een kinderhand is snel gevuld want bobonne heeft een klein hondje, veel vogeltjes die om voedsel komen en een stel kippen achteraan in de tuin en dat vond hij ook leuk. Een lekker drankje, een koek, op schoot bij bobonne en een dansje met oma later gingen we terug naar huis voor een goede middagdut. In de namiddag merkte ik al dat zijn energiepeil niet was als ‘s morgens, hij had ook geen honger en voelde wat warm aan. Jaja, gisteren moest schoondochter met hem naar de dokter. Griep en een oorontsteking. Terwijl ik dit postje maak ligt hij nog lekker te slapen. Nu, vandaag kunnen we sowieso niet weg want ze komen eindelijk onze leibomen (weet je nog?) planten. We kozen voor sierpeer. Ik kan trouwens niet wachten tot die binnenkort allemaal in bloei staan. Die mannen mogen het hebben met dit strontweer. Ik zal wel kijken vanachter het raam.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.