De wereld in sepia…

Goh, wat een rare morgen. Ik open mijn ogen en zie de wereld in sepia. En wat een raar
gevoel geeft me dat. Ik loop het huis rond en kijk door elk raam naar buiten. Sepia. Wrijf
nog eens in mijn ogen. Sepia. Man, wat heb ik een eigenaardig gevoel van binnen. Hopelijk is
dit geen voorteken voor de rest van de dag want ik moet vandaag, weer eens, naar het ziekenhuis voor wat
onderzoeken. Als ik daar buiten kom hoop ik wel dat ik in meer kleuren zie. Mijn leven is met momenten al grauw genoeg.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.