Dode muizen…

Het was me het weekje wel. Zo druk. Onwaarschijnlijk druk. Ik voel het in mijn hele lijf. Nog een paar dagen te gaan en dan las ik wat platte rust in dacht ik vanmorgen bij het opstaan. Tot ik in de keuken kwam en met een bang hartje besefte dat de aannemer nog moet bellen om te zeggen wanneer hij met de verbouwing gaat starten! Je zal zien, de hele maand kijk ik daar al naar uit en juist volgende week zal hij willen beginnen. Vandaag mag schoondochter naar huis. Het wordt voor mij dus afkicken. Alle dagen ben ik op bezoek geweest en nu zal het pas zondagavond zijn eer ik mijn kleine schat terug zie. Maar geen nood, ik heb fotokes genoeg om te bekijken terwijl ik de muizen tel die doodliggen in de kast. (En daar heeft onze hond niets mee te maken.) Morgen dringend naar de supermarkt dus. Het gewone leven kan weer beginnen. Maandag. Zondagavond vieren we met een gezellige bbq nog eerst met het hele gezin de blijde inkomst van “geweetwelwie”.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.