Gebroken hart…

Stilte, een woord.
dingen worden gezegd
rust wordt verstoord.
Rust in je ziel, je hart
rust in je hoofd.
Geen kans, geen ruimte,
gedachten verdoofd.
Ruimte om te denken over iets,
over gewone dingen.
tijd voor jezelf,
geen gevoelens meer bedwingen.
Laat me denken, voelen
laat me zijn
Ook al ben ik geluk, heimwee
verdriet of misschien wel pijn.
(auteur: Danielle)

“De telefoon gaat. “Ik ben niet gelukkig” zegt de stem aan de andere kant. Ik hoor iets kraken. Het is mijn hart. Spijtig genoeg kan/mag ik niets doen om te helpen. Alleen hopen dat het snel goed komt.” Dat schreef ik een paar maanden geleden maar postte het nooit. Je wil je blog het liefst optimistisch houden, niet te veel zeuren en klagen. Maar ja, het leven is niet anders dan geluk en verdriet in één pot. Soms moet je het op een gegeven moment toch van je kunnen afschrijven (daar dient een dagboek voor en ikzelf heb dat echt nodig) zonder daarvoor altijd in detail te gaan. De situatie ligt nu dus enigzins anders dan in augustus. De druppel is gevallen, de emmer is eindelijk overgelopen. Mijn hart is nog méér gebroken dan toen maar deze keer mag/moet ik ingrijpen.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.