Ik mis hem…

Een week geleden woog hij al 3700gr en was hij 51,5 cm groot/klein. Kleinzoon groeit als kool én wordt schattiger met de dag (met de week?) maar dat zullen alle oma’s wel van hun kleinkind zeggen. Diegenen die tussen de regels kunnen lezen zullen het al gemerkt hebben. Ik zie de kleine schat véél te weinig naar mijn zin. Het is weeral een week geleden en het ziet er niet naar uit dat ik hem voor het weekend te zien krijg. Het nadeel van schoonmoeder en niet moeder van de mama zijn? Ik denk het wel. Gaat een jonge mama niet regelmatig langs bij haar moeder als ze in bevallingsverlof is? En hoeveel van die jonge mama’s doen datzelfde bij de schoonmoeder!? Ik weet dat haar moeder de kleine al zeker vier keer heeft gezien verleden week. Ik verlang stiekem naar de dag dat schoondochter terug moet gaan werken. Voilà. En ja, je leest en begrijpt het goed… ik ben jaloers! Stikjaloers! Hey, ik ben ook maar een mens hé en zo’n eerste kleinkind wil je wel van dichtbij meemaken. Ik zou haar kunnen bellen maar ik wil me, zeker als schoonmoeder zijnde, niet opdringen. Bij gelegenheid zal ik onze zoon wel eens aanspreken en het hem subtiel laten weten. Maar ondertussen mis ik dat kleine ventje. Goh ik had niet gedacht dat oma zijn ook, en zo vlug, een beetje pijn kan doen. Euh, misschien dat ik haar toch eens bel van de week.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.