Jaloers…

Het gaat weer wat beter. Mijn computerke gaat even aan. Krijg er terug wat zin in. Mijn mailtjes even nakijken, blogje even nakijken,… En dan genoeg gedaan voor vandaag. Dochter komt mijn haar te kleuren. Jaja, dat omagrijs heb ik al! Wat praten over de dingen die er allemaal te gebeuren staan in ons gezin. Nog 10 dagen en onze zoon trouwt. (Ik wil/moet tegen die tijd op mijn best zijn.) Dochter is zowaar wat jaloers op haar jongere broer. Hij die eerst trouwt, eerst papa wordt! Zij had liever eerst geweest. Maar ja, het is niet anders. Ze vindt het wel een eer om getuige te mogen zijn. Ben blij dat onze kinderen zo goed met elkaar kunnen omgaan en dat we samen over alles openlijk kunnen praten. De drang naar een kind voelt ze ook al een hele tijd. Haar vriend nog niet. Om financiële redenen gaan ze pas volgend jaar samenwonen. Ze willen het liefst eerst een huis en dan pas een kind. Ze zei onlangs nog: “Mama, mijn hart is er klaar voor maar mijn wereld nog niet.” Is dat niet mooi!? Ik pas dan ook een beetje op om niet té euforisch te doen in haar bijzijn. Kwestie van haar toch een beetje te sparen. Arm schaap. Ze is wel heel fier om tante te worden. Goh, dat boeleke gaat verwend worden!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.