Lente?

Ik zie zowaar hier en daar een stukje blauw aan de hemel. Zou het zonnetje er vandaag toch
een beetje doorkomen? Iedereen snakt gewoon naar de lente. Het is hoog tijd voor de lente.
Je hoort links en rechts spreken van depressies en een tekort aan licht. Februari is dan ook al
een hele sombere maand geweest. Normaal gezien staat de tuin toch al vol met krokussen en
speenkruid. Ben net even rondgeweest en zie amper beginnende scheutjes van lentegroen.
Ons huis heb ik wel al volgezet met lentebloemen en her en der wat groene lente- en
zomeraccenten aangebracht in het interieur. Kwestie van toch een beetje vooruit te kijken
naar betere dagen. Overdag zit ik meestal in onze tuinkamer (als ik niet aan mijn pc zit
natuurlijk). Deze is gezellig en rustgevend ingericht in lichtgrijze, beige en bruine tinten. Vanaf
de lente komen daar dan olijfgroene accenten bij. De kamer geeft, door 2 grote ramen, een
mooi uitzicht op de tuin. Ik heb dan ook altijd een kleine verrekijker bij de hand. Vanmorgen
kwam die weer goed van pas toen ik tijdens het ontbijt een eekhoorntje zag voorbij rennen.
Met mijn verrekijker(tje) kon ik het beestje volgen tot in een grote boom van een buur enkele
huizen verder. Schattig! Iets later dan weer kwamen er koolmeesjes het vogelhuisje voor een
zoveelste keer inspecteren voor eventuele bewoning en benesting binnen enkele weken. We
hebben namelijk in dat bepaald huisje al elk jaar een nestje gehad van kleine meesjes. Elke
keer weer spannend ook om te zien hoe ze proberen uit te vliegen. Verrassend ook om te zien
hoeveel kabaal de ouders maken als er bijvoorbeeld een rotzak (Vlaamse Gaai) in de buurt
rondhangt. De kleintjes dan, knoddige bolletjes pluimen die, soms direct, een eigen leven
tegemoet vliegen. Ach, de lente, nog even en het is weer zover. En ja, ondertussen schijnt
het zonnetje! Joepie!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.