De wolf heeft weer aangevallen. Het is nog maar eens bewezen dat Lupus en adrenalinestoten niet samen gaan. Ik troost mezelf met de gedachte dat ik toch weer een hele tijd van een bijna klachtenvrije periode heb kunnen genieten. Een weelde noem ik dat in mijn Lupusleven. Deze dame doet het dus nog een paar extra dagen heel rustig. Mijn bed roept. Ben moe. Heel moe. Niet te veel nadenken nu want dan word ik nog meer moe. Of zoals mijn zoon vroeger zei als kleuter: “Mama, als jij moe bent, dan ben ik nog moeder”.

Aanbevolen artikelen