Paytime or playtime…

Voor de wereld is hij o zo klein,
maar voor ons is hij … de wereld!

En wat veranderen die baby’s als ze klein zijn. Hij blijft wel een voorbeeldige baby en slaapt zo goed als elke nacht door. Een laatste keer eten rond twaalf uur en dan slaapt hij tot zes uur ‘s morgens. Gisteren had hij een huildagje. Net als we op bezoek gingen bij zijn overgrootvader voor foto’s van het viergeslacht. Maar zelfs bompa kon er nog mee om en was zo fier als een gieter met de kleine. Hij straalde! Ik denk dat kleinzoon wat last had van krampjes want zo had ik hem nog niet horen huilen. Echt verdriet mét de nodige traantjes en maar stampen met zijn beentjes. Zelfs toen we in de late namiddag nog even gingen wandelen was hij niet rustig te krijgen. Erg hoor als je niet echt zeker weet waarom zo’n kind huilt. Op het einde van de dag ben je dan “blij” dat je oma en opa bent en niet mama en papa want wij zaten nadien rustig in de zetel maar zij!?

Van de aannemer nog geen spoor dus gaan we shoppen vandaag want mijn ventje is thuis. Shoppen in een grote babyspeciaalzaak. Joepie, playtime! Voor mijn ventje helaas, paytime!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.