Alles went…

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren. Moest namelijk weer eens naar de dokter voor mijn maandelijkse bloedcontrole. (I hate it… maar het moet, helaas.) Mijn arm ziet er uit als die van een verslaafde met al dat geprik. Enkel in mijn linkerarm lukt het om bloed te trekken. Stilaan toch maar vragen om eens in mijn hand ofzo te proberen want dit is echt geen zicht meer. Ook mijn rug en bekken blijven me de laatste weken weer terug problemen geven. Fietsen is er niet meer bij. Dan weer lopen met stok, dan weer zonder… Ach. Ik kan alle dagen pijnstillers slikken maar dat weiger ik. Hoe meer je slikt, hoe minder goed je nadien tegen de pijn kan vind ik. Zit er dus niets anders op dan zoveel mogelijk te ondergaan, niet te lang blijven zitten (ook niet aan mijn pc, grrr…), niet te lang blijven staan, niet te veel bukken,…. Ik meet mijn pijn als op een meetlat. Die lat gaat tot 10. Pas als ik een bepaalde tijd boven de 9 uitkom neem ik druppeltjes. Op mijn tanden bijten is namelijk iets dat ik niet graag doe. Ik heb ook een hekel aan de tandarts, zie je. Ach, ook met vervelende dingen leer je na een tijd leven hoor!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.