Blitse oma…

Volgens Piet word ik een oma die blits is en jong van hart. Awel, hij heeft gelijk. Hoe zou het ook anders kunnen, ik ben nog maar 41! Enne…ik wil gene dikke nek
hebben maar ik zie er dan ook nog eens jaren jonger uit! Een kindersmoeleke dus. Hihihihi. Jaja, ik ben zelf heel jong aan kinderen begonnen en dan krijg je zo’n
toestanden natuurlijk. Niet dat ik er problemen mee heb hoor. Dat maakt wel dat ik mij altijd heb moeten “verantwoorden”. Als ik met de kinderen op stap was/ben,
werd/word ik dikwijls aanzien als hun oudere zus. Zij vinden dat natuurlijk prachtig. Ik soms. Tja, oma worden op jonge leeftijd… De kans zat er in, et voilà. Het zoeken van een gepaste naam heeft dan ook een hele avond in beslag genomen. Want hoe wil een jonge grootmoeder aangesproken worden? Bomma? Neeeeee! Grotemoe? Neeeee! Bobonne? Neeee! Mammie? Hmmm? Nee, toch maar niet. Oma? Hmmm? Ja, dat zal het beste zijn. Mijn venteke is ook nog maar 44 dus opa past ook bij hem. Goh, wat hebben we al leut gehad. Gisteren kwam mijn venteke van zijn werk. Ik kreeg, zoals gebruikelijk, een lieve zoen en hij zei: Dag oma. Ik, met een brede smile op mijn gezicht, antwoordde: Dag opa. Nadien openden we een flesje champagne en fantaseerden al even over de toekomst.

Reacties gesloten.