Doe ik het of niet?

Al maanden geleden riep ik bij hoog en bij laag dat ik absoluut niet op twee kindjes wilde passen. Zoon en schoondochter lieten zodoende onlangs weten dat ze kinderopvang zouden beginnen zoeken voor de baby; “Want het kan toch niet anders, hé mama, jij wil toch geen twee kindjes bijhouden hé, hé, hé!?” En ja hoor, natuurlijk kon ik het niet over mijn hart krijgen om die baby naar vreemden te sturen. Ach, het kost zo veel geld die opvang en het is ook maar een paar maanden die ik zal moeten overbruggen tot kleinzoon naar school gaat op 2,5 jaar en zo’n baby slaapt overdag veel hé en zoon en schoondochter maken alleen maar brave kindjes en… Ik heb genoeg redenen om mezelf ervan te overtuigen dat dit de beste oplossing is. Ik heb dus ja gezegd. Nu maar hopen dat dochter binnenkort niet afkomt met de melding dat ze zwanger is.
Ons bolleke was bij de echo vorige dinsdag trouwens al gegroeid tot 5,8 cm en blijkt een heel beweeglijke baby te zijn. De nek-plooimeting is in orde.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.