Een glimp van toen en nu…

Nostalgie, een heerlijk gevoel. Vroeger. Niet dat alles toen zoveel beter was maar wie denkt er nu niet graag aan gelukkige tijden terug. Mijn dagdromen gaan regelmatig terug naar ‘the old days’. Zo ook gisteren. Buiten in de sneeuw, rollen van een eerste bal voor onze sneeuwman. Nu ja, sneeuwmanneke. Bij een klein ventje hoort nog geen grote sneeuwpop hé. Trouwens oma moest al het werk doen want kleinzoon wilde wel in de sneeuw stappen maar het in zijn handjes nemen was wat anders. Eens af aaide hij hem wel. Kleinzoon terug binnen krijgen was ook een paar mouwen. Het toverwoord van dit moment is “klat” (lees: chocolade) het welke ik dan ook voor een goed doel (mis)bruikt heb.

Een chocomelk en een wafel met chocolade ging er wel in. Toen kleinzoon eenmaal in bed lag voor zijn middagdut gingen mijn gedachten terug naar mijn kindertijd. Toen lag er elk jaar sneeuw. Veel sneeuw. In mijn herinneringen toch. De ogen, neus, mond én de knopen van de sneeuwman zijn ‘jas’ maakten we toen van kolen uit het kolenhok. Een foto die ik gisteren opdiepte bewijst het. ‘Net een glimp op toen en nu.
En dan het kolenhok. We gingen er niet alleen kolen zoeken om onze sneeuwpop aan te kleden maar het was ook een strafhok. Ik “lokte” kleinzoon binnen met iets lekkers maar als wij vroeger niet direct kwamen als moeder had geroepen (of als we ons bord niet leegaten) vlogen we wel in het donkere kolenhok als straf. Minder leuk toen maar het heeft geen trauma achtergelaten hoor. Of misschien toch? Ik ben namelijk buiten bang in het donker. Het zijn dingen die kinderen van nu niet zouden pikken. Het bewijst alleen dat vroeger niet altijd alles beter was.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.