Efkes dan…

Heel uitzonderlijk vanmorgen vroeg gepost. Ik had het gisteren kunnen plannen dat is waar. Leuk hé die nieuw knopkes. Maar waar blijft dan de leut om ‘s morgens vlug vlug te gaan kijken naar de reacties en even snel te klikken op de vaste bezoekers.

Ietske vroeger opgestaan dus. Binnen een uurtje moet ik bij de reumatologe zijn. Grote controle. Ik moet haar vertellen van mijn stemmingswisselingen met depressieve kantjes waarvoor ik ondertussen weer met medicatie gestart ben, van mijn spieren die constant en bij het minste overbelast geraken, van mijn hoofdpijn die de laatste tijd weer meer en meer de kop op steekt, van mijn duim die regelmatig een eigen leven leidt waardoor er het één en ander sneuvelt in huis, van mijn nachtelijke warmteopwellingen en zweetaanvallen (ben nog niet in de menopauze dat is al getest), mijn ernstige leukopenie bij de laatste bloedname, de pijn in mijn linkerbeen dat gepaard gaat met een gevoel van kruipende beestjes met kippenvel, mijn korte koortsaanvallen, mijn buikpijn, vlagen van vermoeidheid, concentratiestoornissen ….. Het lijstje is lang. Veel te lang. Maar het zijn allemaal dingen waar ik niet van zal sterven. Het kan en was al erger, veel erger, dus ik heb echt niet te klagen. De oplossing zal zijn om weer meer cortisone te nemen maar daar wil ik eigenlijk liever vanaf. Helaas heb ik niet te willen.

Enfin. Ondertussen is dat uurtje van in het begin van mijn tekst al gereduceerd naar een half uurtje. Ik moet me op de duur nog gaan haasten. Efkes kijken. Efkes posten. Ja, salut!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.