Back to normal…

Jaja, die van hierboven laat er geen gras over groeien om ons het normale leventje weer gewoon te worden. Zaterdagavond laat we terug thuis gekomen na een vreselijke rit van meer dan 13 uur. Ventje kreeg onderweg namelijk een aanval van migraine. We zijn dan extra veel aan de kant gaan staan. Een deel van de rit heb ik, voor zover mijn mogelijkheden reikten, voor mijn rekening genomen. Gelukkig konden we na afloop bij mijn ma aan tafel schuiven voor een heerlijke maaltijd. Het is te zeggen, ik kon aanschuiven ventje lag ziek te wezen op de sofa. Na een hoop medicijnen en een deugdoende nachtrust, dank u winteruur voor dat extra uurtje, in ons eigen zalig bed viel het voor hem zondagmorgen nogal mee. Dan was het opruimen geblazen. Valiezen uitpakken, beetje boodschappen doen voor ‘s avonds, krant lezen, de wasmachine laten draaien… het gewone doen na een vakantie dus. Tegen de namiddag kwamen de kinderen langs dus moest er eten op tafel komen. Ik heb het me gemakkelijk gemaakt met vooraf gemaakte lasagna, een frisse salade erbij en stokbrood. De haard moest nog aan en ik bakte toch nog maar snel een chocoladecake. De zondag ons de vermoeide rit snel weer te laten vergeten.
Dan werd het tijd voor de telefoontjes naar familie. Toen ventje naar zijn pa (die sinds verleden week maandag uit het ziekenhuis belde, werd er niet opgenomen. Nog 3 pogingen later werden we toch ongerust. En met reden zo bleek even later. Vijf minuutjes nadien ging de telefoon en hoorden we van nonkel dat pa niet bij de telefoon was geraakt omdat hij niet meer kon stappen. Hij had controle meer over zijn benen en de dokter was al op de hoogte gebracht. Gevolg is dat mijn schoonvader sinds gisterenavond  terug in het ziekenhuis ligt. Hij kloeg van rugpijn en nu hebben ze via radiografie toch al de waarschijnlijke oorzaak kunnen vinden, een geplette wervel. Hoe hij daar nu weer aankomt weten we (nog) niet. Het zou natuurlijk nog van zijn val van een paar weken geleden kunnen zijn. Benieuwd wat we vanavond van de dokter te horen krijgen. Vandaag is een stressdag. Thuis ben ik niet want mijn ma haar auto is stuk en ik ben chauffeur van dienst om met haar boodschappen te gaan doen. Ook mijn boodschappen moeten nog gebeuren, de strijk moet ik nog wegdoen, de hond gaan afhalen in de kennel (joepie!!!!!!!), eten maken voor vandaag morgen,…. Druk, druk, druk… Morgen ben ik oppasoma en komt kleinzoon van ‘s morgens half negen tot ‘s avonds acht uur. Helaas ik dus niet al te veel blogtijd over houden. Een eerste verslag van onze, trouwens geslaagde, vakantie zal niet voor vandaag zijn.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.