Godverbiedttevloeken…

…zei mijn moeder altijd in ons bijzijn toen we klein waren als er haar iets niet goed ging. Ik zei het vanmorgen ook. Ik wou, om gedachten wat te verzetten, een postje maken over de voorbije vakantie. Ik was net begonnen met mijn tekst toen de telefoon ging. Mijn gedachten zijn nu ook verzet ja maar niet in positieve zin. Ventje had op zijn beurt een telefoontje gekregen van zijn zus over pa. Die heeft vannacht zijn corset uitgedaan, infuus uitgetrokken en is op de gang gegaan. Daar wou de verpleging hem terug naar zijn bed brengen want hijmag  absoluut niet stappen en toen is er een strubbeling ontstaan tussen hem en de verplegers omdat schoonpa zich verzette en niet wou. Met de nodige gevolgen. Hij ligt nu dus vastgebonden in zijn bed. Onbegrijpelijk. Het gaat van kwaad naar erger. Wat zal volgende zijn?

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.