Alles is beer (door hem “bee” uitgesproken). Wijzen met het vingertje is ook iets nieuw. “Bee?” Een hele dag heb ik gisteren zo moeten antwoorden op zijn vragen. Wijzend naar een kip uit stro: “Nee schat, geen beer maar een kip.”, wijzend naar de schapen op de muur in zijn kamer: “Nee, schaap.” En ik werd het niet moe, nee. Heel schattig vond ik het. De patatjes van ‘s middags zijn uiteindelijk maar voor de helft opgeraakt en ook zijn fruit wilde hij maar voor de helft. Ach, wij hebben ook niet alle dagen even grote honger hé. Hij heeft zich na zijn middagdut bezig gehouden met rond de salontafel te stappen. Altijd maar weer rond en rond. Af en toe stilstaand om met zijn poep te schudden en te dansen. Zijn bouwtoren moest óp de tafel en niet op de grond. Natuurlijk was zijn belangrijkste bezigheid om de toren, die ik net gemaakt had, altijd maar weer op de grond te smijten. Zijn koek (die ik hem tegen een uur of vijf toch maar gaf) hing niet alleen rond zijn snoet maar ook op het glazen blad van de tafel. Zo met zijn vingertje naar alle kanten uitgesmeerd. Heerlijk! Zoals gebruikelijk keken we ook samen naar Sara. Hij gewassen en in pyjama op mijn schoot en na zijn flesje al wat slaperig. Wanneer hij dan in zijn bedje lag was het tijd om de boel opte ruimen en aan het eten te beginnen om dan een uur later helemaal uitgeteld in de zetel te ploffen. I loved it!

Aanbevolen artikelen