Een gouden randje…

… rond mijn dag gisteren begon allemaal met een paar houten blokken die ik mocht wegdoen. Wegdoen, ja, niet meer dan dat. Het ging niet zozeer om de handeling maar natuurlijk om de reden. Wie dit blog al een tijdje volgt mij zo een beetje kent weet dat, wanneer ik over gouden randjes spreek of schrijf, dat dan over mijn gezin gaat. Het begon dus gisteren met dat stel houten blokken die een nieuwe episode in ons leven aankondigden. Het park van kleinzoon mocht, nee moest, een verdieping lager.

Hij kan namelijk zitten, stevig zitten bedoel ik dan. Het ging toen al maar hij viel nog dikwijls om. Dit keer is het menens. Hij probeert ook om zich aan de spijlen omhoog te trekken. Tijd om te zakken dus. Toch is hij een stapje dichter bij het groot worden. Ik heb al lang gezien dat mijn kleinzoon ene wordt om goed in ‘t oog te houden. Dat zie je toch zo aan dat snuitje. Niet soms?

Het was gisteren wel een heel zware dag. Om half negen al bracht schoondochter hem en om negen uur ‘s avonds zoiets kwam ze halen. Mijn rug was gekraakt (om van armen, schouders en nek nog te zwijgen) van die 7 kilo regelmatig op mijn arm te dragen, uit in het park te zetten, in bad te stoppen,… Maar och, wat is hij het waard! Vrijdag komt hij weer en zaterdag komt hij voor het eerst nachtje slapen. Vandaag heb ik een dag om te recupereren. Nu ja, recupereren is een groot woord. Dit postje schreef ik wel in mijn bed want daarin ben ik wat langer blijven liggen. Ook de eerste postjes lezen gebeurde onder het dekbed. Maar, er moet nog gepoetst worden en de was moet nog gedaan. Véél was zelfs. (Kleinzoon presteerde het gisteren om tot aan zijn nek vol te hangen met kaka. Alles hing vol. Zijn rug, onderhemd, pyama, laken, overtrek van het verschoonkussen,… Met zo’n kleine krijg je wel wat was bij elkaar op een dag.) Of ik al die werkjes ook ga doen is een ander paar mouwen. In elk geval zou ik vanmiddag na de kine graag even wat hebben voor mezelf. Wat ik ga doen of waar ik naartoe ga weet ik nog niet. Ik zie wel. Misschien plof ik gewoon op de zetel met boekske.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.