Eigen willetje…

Het oppassen loopt niet van een leien dakje deze week. Zeuren, zagen, wenen en krijsen is het liefste wat hij doet. Een tandje op komst zegt zijn mama. Een eigen willetje aan het kweken zegt oma. Hij heeft zijn best al gedaan om te zorgen dat hij niet alleen hoeft te spelen op de mat, hij gepakt wordt, op schoot mag… Maar oma trapt daar niet in. Hij zal het nog wel een tijd proberen zeker tot hij er zeker van is dat het écht niet pakt. Net zijn papa toen die klein was. En dan hoor ik net nog dat hij vandaag langer hier blijft omdat zijn mama nog naar de bijscholing moet. Het grootouderschap is niet alle dagen rozengeur en maneschijn hé.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.