Kinderboerderij…

Liedjes zingen, dansen, spelen en naar de kinderboerderij. Zo zag zijn verjaardag bij oma eruit. Ja, het is eindelijk gelukt! Toch heeft het er met “zijn pootjes uitgehangen” door een wegomlegging die geen wegomlegging was. Daar wil ik liever niet over uitwijden want dan maak ik me weer druk om hoe ze in België omgaan met wegenwerken. Het belangrijkste is dat we er met veel omwegen en puur toeval (zelfs mét gps die me altijd weer naar de opgebroken baan leidde) geraakt zijn. Dochter (is meter van kleinzoon) was meegegaan. Daar was ik blij om want het is toch wel heel vermoeiend met zo’n kind op stap. Schoondocher had al meegegeven dat kleinzoon bij het laatste bezoek aan de kinderboerderij bang was van de koeien dus die hebben we tot het laatst gehouden. Allereerst was de speeltuin aan de beurt. Hij is dol op schommelen. Samen met hem ging ik dus op zo’n schommelbeest zitten. Gieren (letterlijk) dat we gedaan hebben! Dan langs de schapen en geiten maar die moesten al snel binnen om te eten dus deden wij dat ook. Op het terras want de zon scheen en het was zalig buiten. Een boterham met choco is wat ik voor hem bestelde. De eerste keer dat hij choco at en hij genoot ervan. Zijn snoetje hing helemaal vol. Dat was wel een omastreek die ik niet graag uithaal maar ik heb van die choco niets gezegd tegen zijn ouders want hij mag dat van hen nog niet eten. Maar zeg, het was zijn verjaardag. Ik had toestemming gekregen om hem taart te geven dus was dit een gezonder alternatief waar ik geen graten in zag. Zijn ouders volgen strikt de richtlijnen van Kind en Gezin omdat zij van mening zijn dat die wel weten hoe het moet. Ik sprak zoon er onlangs eens over aan en zei dat ze wat eten betreft vanaf nu op gevoel moeten afgaan en ik wel wist wat kon en niet kon omdat ik er zelf al twee had grootgebracht. “En jullie zijn toch ook goed groot geworden?” gebruikte ik als argument. Weet je wat hij zei? “Ja, mama, maar dat is al 25 jaar geleden!” In Holland zouden ze zeggen: nou breekt mijn klomp. Dat er daar een discussie is rond ontstaan, die ik trouwens op een gegeven moment heb opgegeven, spreekt voor zich. Maar ach, we dwalen af. Nadien maakten we nog een wandeling in het park, gingen langs de ezel, het paard, de kippen, konijnen, pauw (mét open staart),… om als laatste te eindigen bij de varkens (die vond hij maar niks) en de koeien. Van de koeien bleek hij geen schrik te hebben maar hij was ook niet wat je noemt enthousiast. Voor we naar de auto gingen zijn we toch nog even langs de schommel geweest. Het was een zalige middag en zowel kleinzoon als oma waren uitgeteld. Hij viel in de auto in slaap maar oma moest daar best nog wat mee wachten. Voor herhaling vatbaar! Volgende keer neem ik hem mee naar de dierentuin. Toen zijn mama hem kwam halen en ik zei dat hij heel de morgen opa had gezegd probeerden we het. Zonder resultaat natuurlijk. Waar is opa? Roep opa eens? Ja, niks van dat. Als je wil dat ze het zeggen doen ze het niet hé. Nu nog oma leren zeggen, ja ik bén ongeduldig, en dan spring ik een gat in de lucht!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.