Nee!

Als kleinzoon ‘s morgens “met de vroege” komt slaapt hij meestal nog half. Een paar maanden terug begon hij in de auto dan meestal op onze hond te roepen om dat nadien te veranderen in oma. De laatste tijd hoor ik hem al van aan de auto “nee” zeggen. Ik krijg dan geen kus als hij binnenkomt, hij wil zijn jas niet aan de kaptstok hangen, zijn sloefjes niet aan doen, niks. Soms helpt het dan om te zeggen dat hij de hond een snoepje mag gaan geven. Vanmorgen hielp er niks. Toen zijn mama vertrok liepen er dan ook wat traantjes over zijn wangen. Toch was het vrij snel gedaan als ik zijn aandacht vestigde op zijn rode pet aan zijn kaptstokje. De traantjes bleven weg, een lach kwam op zijn snuit en het snoepje voor de hond moest bovengehaald worden. Nu ligt hij braafjes nog wat te slapen, en kan oma eventjes bloggen, maar straks wordt het hier weer feest en krijgt hij alle aandacht. Hopelijk wordt het wat droger buiten zodat we naar het park kunnen. En als zijn mama hem rond 4 uur komt halen en zij hem om een kus vraagt zal hij “nee” zeggen. We zijn het al gewoon.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.