Over tandjes, zitten en een muis…

Sinds 6 maanden heeft kleinzoon een grote invloed op mijn leven. En aangezien dit toch voornamelijk een dagboek is blijft het leuk om zijn vorderingen hier te kunnen vermelden. Zijn eerste tandje, dat blijken er twee te zijn. Hij heeft er redelijk veel last van dus de oppasdagen zijn nog zwaarder dan ze al waren. Maximum een uurtje slaapt hij per dag. Meer rust geeft hij me niet. Voor een uitgebreide blogronde schiet er niet veel tijd meer over want rusten is, nog meer dan voordien, absoluut geen overbodige luxe. Het is ook zo erg dat je hem niet echt kan helpen hé. Troosten en de pijn verzachten is al wat ik kan doen.
En hij kan zitten! Nu ja, toch op een zachte ondergrond. Echt schattig is dat. Alleen wil hij nu bijna nooit meer liggend spelen.

Een spaarpotje, met geluid zoals ik in gedachten had, heb ik ondertussen wel gevonden maar niet gekocht. Het roze varkentje was gemaakt uit een soort fleece maar kon niet uit elkaar en dus ook niet gewassen worden. Dat vond ik niet zo’n goed idee. Ik ben dan maar op zoek gegaan naar eentje waar zijn naam op kon. Een creatieve oplossing is hierbij aan te pas moeten komen maar in de winkel vonden ze het zo’n leuk idee dat ze het in de toekomst aan hun klanten ook gaan voorstellen. Ik koos voor een houten muis. Aan de hals liet ik een ketting met letterdobbelsteentjes hangen met zijn naam. Geen interactieve spaarpot op zijn kamertje maar ach, dan moet hij op zondag maar om een extra centje komen. Zodoende kan hij bij ons thuis aan de wieken van het molentje draaien net zoals oma vroeger.

Ik reken op mooi weer morgen. Kleinzoon wordt gedoopt in de kapel van de kerk waar zijn ouders trouwden verleden jaar. Hopelijk kan ik mijn traantjes wat bedwingen want ook al ben ik geen meter, het blijft toch een emotionele bedoening.

Aanbevolen artikelen