Teegel…

Gisteren was kleinzoon op bezoek. Hij was een beetje lastig doordat hij te weinig slaap had gehad de dag en nacht voordien. Normaal nemen we hem wanneer hij aankomt om zes uur ‘s morgens even mee in ons bed om dan tegen half acht zijn eerste papje te geven. Nadien gaat ventje werken, kleinzoon gaat in zijn eigen bed en ikzelf kruip er ook even terug in. Twee uurtjes later is hij wakker en speelt hij nog een uurtje of twee tot het tijd is voor zijn groentenhapje. Gisteren wou hij niet in ons bed, niet in zijn bed, niet in de box,… kortom niks wat er goed. Om zeven uur heb ik dan zijn pap gemaakt en na wat gemurmel is hij toch in slaap gevallen voor drie kwartiertjes. Wat spelen, wat gaan wandelen, het was allemaal best zolang er maar niet moest geslapen worden. Zijn groentenhapje ging er goed in en er was zelfs nog plaats voor een Danoontje. Zeuren, hangerig zijn, broek vol k****n én alles onderplassen terwijl ik hem een andere pamper aandeed het enige dat volgde. Toen ik zijn temperatuur nam was die 37,7°c. Geen koorts voor een baby. Zoals ik zijn gedrag al herken vermoed ik dat er weer een tandje op komst is. De kwijl droop met sloten uit zijn mondje. Op aanraden van een vriendin kocht ik weken geleden toen zijn eerste tandje uitkwam “Teegel”. Deze gel met anijssmaak verzacht de pijn en helpt zodoende bij het inslapen. En het goede ervan is dat het helpt. In de namiddag heeft hij dan toch nog een slaapje van anderhalf uur gedaan en werd me een beetje rust gegund. De tandjes volgen elkaar in sneltempo op. Ocharme, het kereltje ziet er zo van af. Behalve de pijn wat verzachten kan je niks voor hem doen hé. Beetje frustrerend toch.

Reacties gesloten.