Wat een oma lijden kan…

Een groot dilemma. Net nadat ik de drie oudsten beloofd heb om te komen kijken naar de karnavalstoet hoor ik van dochter dat ook de school van haar zoontje een stoet laat doorgaan op dezelfde dag. Naar de één wel, de andere niet? Kon ik niet over mijn hart krijgen. Ik zou me zo schuldig voelen. Naar geen van beide scholen gaan stelde een vriendin voor. Dat was eventueel een oplossing, alleen, ik wilde zó graag gaan kijken.

Deze morgen hakte ik de knoop door. Allebei! Van de vorige jaren wist ik het traject van de ene school. Ik ging aan de start van de stoet staan en wachtte tot ik alle 3 de kleinkinderen had zien passeren. Dan repte ik me naar mijn auto en reed ik naar de andere school een paar dorpen terug in de hoop op tijd daar te zijn voor het vertrek van die stoet. Die miste ik jammer genoeg. Maar ze moesten natuurlijk ook nog terugkeren dus wachtte ik ‘geduldig’ om kleinzoon dan…. niet te zien. De juf verzekerde me dat ze hem niet verloren was onderweg. Ik denk dat ze mijn beteuterde gezicht gezien had want toen ik nog met een paar mama’s stond te praten hoorde ik ineens roepen. ‘Omaaaaa!’ De juf hield kleinzoon omhoog boven de poort. Zo lief van haar! Toen ik kleinzoon een uurtje later in de klas ging afhalen heb ik haar uitgebreid bedankt.

En zo heb ik zowel mijn soldaat, twee prinsessen én Mega Toby gezien. Ikke blij, iedereen blij.

karnaval2015

 

 

Het aardigste van plezierige dingen is de herinnering. Godfried Bomans

Deze ook lezen?

One thought on “Wat een oma lijden kan…

  1. Billy

    februari 16, 2015 at 9:51pm

    tja, je zou je soms in twee moeten kunnen delen hé… 😉

  2. José

    februari 15, 2015 at 9:40am

    Wat een leuke foto’! Lieve oma ben je en wat zullen die gezichtjes gestraald hebben toen ze je zagen.
    Fijne carnaval!! 🙂

  3. Regina

    februari 14, 2015 at 8:23pm

    Het was wat logistiek betrof even nadenken, maar het is je gelukt!

    • Katrien

      februari 14, 2015 at 7:47pm

      Goed gedaan oma!!

  4. susan365dagencreatief

    februari 14, 2015 at 8:11am

    Oh wat leuk en enorm lief van je. Ja oma dilemma’s hihihi. Maar het is je dan toch gelukt!
    Ik ken dat niet van hier dat ze dan een schooloptocht doen, op mijn dochter haar school was destijds wel altijd feest in de aula en de ouders waren dan ook uitgenodigd. Een hele fijne carnaval! Dikke knuffels van Susan

  5. Onliemie

    februari 13, 2015 at 9:38pm

    Flinke oma! Snelle oma ook! Toch schattig hoe die klein prutsen zo samen stappen aan dat touw! En ze hadden geluk met het weer dit jaar!

Reacties gesloten.