Sprookjes bestaan…

Oh wat hou ik van sprookjes! Als kind hing ik aan de lippen van mijn grootvader als die weer eens een verhaaltje vertelde of verzon. Janneke en Mieke, de prins op de glazen berg…. ‘k vond het altijd even spannend, zelfs al had ik ze al honderden keren gehoord. Fantasie, ‘k ben blij dat ook de volgende generatie hier in huis in het bezit is van een ruime portie.

Gisteren zaten we in de ban van een boerderijheks bijvoorbeeld…

De heks kreeg de hoofdrol tot het favoriete -megabloks-prinsessenpopje spoorloos bleek. Ik zag oogjes waarachter tranen zaten. Tijd om in actie te schieten. Popje was niet weg maar ontvoerd door de driekoppige kusjesdraak die gisteren in huis rondsloop. Een snel en geheim belletje naar ‘de draak’ zette het spel verder in gang. Tegen volgende week 100 euro om de prinses vrij te krijgen was de boodschap die ons even later bereikte. Het ‘Maar opa, de kusjesdraak is toch lief?‘ werd slim opgevangen met ‘Jazeker, ik heb de prinses ontvoerd omdat ik ze veel kusjes wil geven.‘ Op mijn vraag waar we de 100 euro vandaan zouden halen wisten ze ook het antwoord ‘Bij de 100-euro-bank natuurlijk!‘ (Hoe dom kan een oma zijn hé!?) Een uurtje later was het losgeld al gezakt naar 50 euro ‘omdat de prinses zo goed kan kussen’. Dat losgeld kan ik tegen volgende week wel in orde brengen… nu maar hopen dat ik dan ook dat popje gevonden heb.

Wordt vervolgd …

Deze ook lezen?

One thought on “Sprookjes bestaan…

  1. Billy

    januari 3, 2013 at 8:34pm

    mijn moeder kon ook heerlijk vertellen, en wij luisterden dan ook heel geboeid naar verhaaltjes van haar<br />Ook ik vond het plezant om verhaaltjes te vertellen aan onze kids<br />En boeken voor te lezen…

Reacties gesloten.