Fifty fifty kans…

Vanmorgen naar het ziekenhuis geweest voor een biopsie. Ik wist niet wat ik ervan
moet verwachten. Eerst namen ze een echo om het gezwel juist te localiseren waarna
ze een plaatselijke verdoving in de borst spoten. Daarna gaf de ene dokter
instructies vanop het scherm(links, rechts, omhoog) om de juiste positie van de naald
te geven zodat de andere dokter, met een soort harpoentje, drie stukjes weefsel kon
nemen. Het geluid leek op een nietjesmachine. Gek. De dokter zei dat hij perfecte
stukjes had kunnen nemen van de kern van het gezwel. Ik heb mijn ogen de hele tijd
maar gesloten gehouden. Uit het wondje kwam nogal wat bloed (ik neem
bloedverdunners) en ik moest dus nog een tijd blijven liggen. Koud dat het daar was!
Nu ben ik met een pleister versierd en stilaan begint er een grote blauwe plek
zichtbaar te worden. Het enige wat rest is nu wachten op het resultaat. Het is fifty fifty
hé. Of goed of slecht, geen tussenweg deze keer. Ten laatste donderdag wordt mijn arts
op de hoogte gebracht. Ik denk dat ik woensdag toch al eens ga bellen. Nu even knop
omdraaien en aan andere dingen denken. Aan de was bijvoorbeeld…

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.