Blablabla…

Vanmorgen om half negen stond ik al bij de naaister want 4 kg afvallen op 1 week tijd is onbegonnen werk. Zoonlief zag er het nut niet van in, dat verstellen van zijn broek: “Maar mama, het is toch goed zo. Ze zal niet scheuren. Ik weet het zeker. Moet dat nu echt??? Ik heb daar geen tijd voor. Ik kom nog te laat op mijn werk. Dat gaat geen zicht zijn als ze er een stuk tussen zetten. Blablablabla….” Ik daarop: “Ja, zoon, dat moet echt. En ja, ze zou wel scheuren want je kan nu nog niet eens bukken om je schoenen aan te doen zonder dat je broek aan de naden een kraakgeluid maakt. Je gaat er trouwens heel ongemakkelijk inzitten. Ze is ondertussen een maat te klein! Enne, je moet maar tijd maken. Het duurt maar 10 minuutjes, je zal heus niet te laat komen. Ze zetten er trouwens geen stuk tussen, zotteke. Je gaat zien dat het zo allemaal in orde gaat komen en niemand die er iets van zal merken. Als ze te krap zit daarentegen…… Blablabla…..” Ondertussen is duidelijk dat er dus 5 cm moet verbreed worden. En het kan, want er zit nog genoeg stof langs de binnenkant van de naad. Morgen mogen we ze al afhalen. Dat maakt dat ik weeral een zorg minder heb. Over het weer waren we begin van de week al positief. Het zou droog worden en 22 graden. Ook in de kranten stond bij het weerbericht voor zaterdag weinig kans op regen en rond 20 à 22 graden. Maar wat hoor ik vanmorgen tijdens het weerbericht op de radio??? Vanaf zaterdag zou het wisselvallig worden en amper 20 graden! Nu dat weer! Het zou toch minstens droog moeten blijven!! Goh, ik kijk echt uit naar zaterdag maar al die stress errond hoeft niet. Toch kan ik het niet laten om me druk te maken over banale zaken. Eigen aan een moeder zeker? Vanavond lijstje maken met wat er nog allemaal te doen staat, wat we zeker niet mogen vergeten mee te nemen,… Heel deze week staat in het teken van het trouwfeest. Die dag zal spijtig genoeg sneller voorbij zijn dan we willen.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.