Den trouw…

I wanna call the stars
Down from the sky
I wanna live a day
That never dies
I wanna change the world
Only for you
All the impossible
I wanna do
I wanna hold you close
Under the rain
I wanna kiss your smile
And feel the pain
I know what’s beautiful
Looking at you
In a world of lies
You are the truth
And baby
Everytime you touch me
I become a hero
I’ll make you safe
No matter where you are
And bring you
Everything you ask for
Nothing is above me
I’m shining like a candle in the dark
When you tell me that you love me
I wanna make you see
Just what I was
Show you the loneliness
And what it does
You walked into my life
To stop my tears
Everything’s easy now
I have you here
And baby
Everytime you touch me
I become a hero
I’ll make you safe
No matter where you are
And bring you
Everything you ask for
Nothing is above me
I’m shining like a candle in the dark
When you tell me that you love me
In a world without you
I would always hunger
All I need is your love to make me stronger

Niemand zit natuurlijk te wachten op mijn verslag maar ik kan het toch niet laten. Vrijdag begon al met een leuke avond. Een laatste keer zat hij aan tafel als ongetrouwde man, onze zoon. We aten pannenkoeken, speelden typische vrijgezellenspelletjes en namen nog een laatste keer de details door van de planning voor zaterdag. Zaterdagmorgen stress en chaos. Naar de kapper, make-up, bloemen ophalen, te laat terug thuiskomen, aankleden, zoon zenuwachtig,…

En dan op weg naar zijn toekomstige. De rode loper lag al voor de deur. Buren stonden op straat. Dan begon het officiële gedeelte. Hij belt aan. Zij komt aan de deur. Goh wat was ze mooi! De eerste keer tranen in mijn ogen. In het gemeentehuis werd er aan de lopende band getrouwd. In totaal waren er die dag 7 koppels die trouwden. Zoon en ik moesten als voorlaatste de trappen op. Tweede keer tranen in mijn ogen toen we de gang in kwamen en tussen de erehaag van familieleden moesten lopen. Enkele ogenblikken later waren ze al man en vrouw. Dat gaat allemaal zo snel. Daarna gingen we naar een mooi domein voor een fotosessie en ontbijt (En mijn eerste tas koffie want door al die toestanden ‘s morgens had ik die nog niet gehad. Vreselijk want ik was al niet helemaal mezelf die ochtend.) Met een stralende zon aan een blauwe hemel was het een welgekome ontspanning om nog even op adem te komen. De dag zou nog lang duren.

Tegen twee uur moesten we in de kerk zijn. De viering en alles errond zijn met geen woorden te beschrijven. Zoveel emoties, mensen die je spreekt, gelukwensen ontvangen,.. gewoonweg prachtig. De mis had voor mijn part uren mogen duren. Het koor zong hemels, de teksten waren het bruidspaar op het lijf geschreven. Ook mijn ventje moest lezen in de kerk en hij heeft dat heel prachtig en met heel veel gevoel gedaan. Het raakte me diep. Terwijl hij voorlas keek hij het bruidspaar regelmatig aan. Niet onpersoonlijk gelezen maar van zijn
hart naar het hunne toe. Derde, vierde, vijfde,….keer tranen in mijn ogen.

Na de kerk was de stress eraf en kon het feesten beginnen. In de namiddag hadden we met de familie en barbeque in de tuin van de feestzaal. Tegen acht uur kwamen dan de andere gasten. Tijdens de ontvangst van de gasten speelde er een jazzband en voor later op de avond was er natuurlijk een dj. Als hapjes hadden we buiten in de tuin vanalles voorzien. Wok (te eten in bakjes mét stokjes), sushi, hamburgers,… Voor de openingsdans had het bruidspaar gekozen voor “When you tell me that you love me” van Diana Ross. Na de ijstaart werd een kopie van het bruidsboeket in de zaal geworpen waar een hoop ongetrouwde dames als gekken stonden te springen, te kirren en te gieren. Onze dochter was de gelukkige en grabbelde het boeket. Stralen dat ze deed. Daarna werd de kousenband afgedaan en ook die werd in de zaal geworpen maar dan naar de ongetrouwde heren. Ook zij stonden zeer gespannen te springen. Ze duwden elkaar omver en doken naar de grond. De vriend van onze dochter was nu de winnaar. En het was geen opgezet spel zoals velen dachten. Zij worden geacht het volgende bruidspaar te worden. We zullen maar al beginnen sparen. Er werd nog tot in de vroege uurtjes gedanst tot we afscheid moesten nemen van het bruidspaar die dezelfde nacht nog op huwelijksreis zijn vertrokken. Zo’n mooie perfecte dag om nooit nog te vergeten. Je kan gewoonweg niet vatten hoe emotioneel zo’n dag wel is. Ik voelde me enorm gelukkig met zo’n lief gezin en toffe familie dat het pijn deed. Soms denk ik bij mezelf dat dit niet waar kan zijn en ben ik bang dat zo’n geluk niet kan blijven duren. Zo dankbaar ben ik
voor al die liefde om me heen.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.