Haast en spoed…

Gisteren nog eens een stapje in de wereld gezet met manlief, ma en vriend.
Eerst lekker gaan eten bij de Argentijn. Vanaf maandag begin ik vast
en zeker terug serieus met mijn dieet, maar daarover later meer.) Na het
eten ging het richting Elisabethzaal. Een avondje ontspannen genieten van
de muziek van de Heverband. Zaaaaalig. Gewoon verstand op nul en je
laten meedrijven met de klanken in de zaal en het spektakel op het podium.
We zaten op de derde rij dus hadden een schitterend zicht op al dat moois.
En of er mooie dingen te zien waren! Borsten en billen vlogen heen en weer
over “the stage”. Onze mannen hun ogen vielen bijkans uit hun kassen. Die
van ons ook, moet ik eerlijkheidshalve toegeven, want het was de moeite.
Qua muziek was het dit jaar niet allemaal ons ding maar we hebben toch
weer genoten van het geheel. We kijken al uit naar de volgende editie. En
zo waren we weeral goed gestart. Vanavond staat er een etentje bij
vrienden op het programma. Wéér eten, tja. Morgen is het dan weer
rustdag met in de namiddag een wandeling met de hond. De planning van
ons weekend ligt al bijna helemaal vast maar zoals steeds zien we wel wat
er van komt en wat niet. Als we maar op ons gemakske kunnen genieten,
dat is het belangrijkste. Geen halsbrekende toeren uithalen om ons
vooropgestelde programma te halen. Haasten, dàt staat niet (meer) in ons
woordenboek.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.