Si mes larmes tombent sur les feuilles d’automne,
coulent comme des perles,
l’hiver frappe à nos portes.
Als mijn tranen op de herfstbladeren vallen,
rollen als parels, klopt de winter aan onze deur.

 

Mon corps fatigué et rigide est une carte routière de la douleur.
Je veux m’enfuir.
Mijn vermoeid en verkrampt lijf is een wegenkaart van pijn.
Ik wil vluchten.

 

Mais qu’enfin le printemps arrivera, je reviendrai.
Réuni avec la nature qui, comme moi,
se réveille et se réchauffe.
Maar als de lente dan eindelijk zal arriveren, zal ik terugkomen.
Verenigd met de natuur die, net als ik, wakker wordt en opwarmt.

 

Toutes les deux en souriant.
Allebei lachend.

 

Nana © Tartelette Maison

 

img_20161108_115122pic
Je veux m’enfuir ~ Ik wil vluchten
Getagd op:                                    

4 gedachten over “Je veux m’enfuir ~ Ik wil vluchten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *