… zeggen ze in Holland. Ik heb het gisteren meermaals gedacht. Helaas geen eigen foto’s om dit postje te staven.

Karnaval vieren ze in Holland veel uitgebreider dan hier bij ons. Ginder hebben ze in elk pietepeuterig dorp wel één of ander evenement of stoet rond dit uitzinnige feest. Zo ook in het dorpje waar ik regelmatig boodschappen ga doen. Zondag was daar een stoet geweest, dat kon je nog zien aan de kilo’s confetti en slingers die her en der over straat verspreid lagen. Tot aan de supermarkt liep ik te denken aan ditjes (wat mag ik zeker niet vergeten) en datjes (welke groenten zet ik deze week op tafel) en het was me allemaal nog niet opgevallen. Het was bij de kassa’s dat ik voor het eerst grote ogen trok. Een dame – gekleed in alle kleuren van de regenboog, alle mogelijke motiefjes door elkaar, een grote gekleurde zomerhoed met immense bloemen op haar hoofd en aan haar voeten schoenen die deden denken aan de flower power- tijd – stond er haar boodschappen af te rekenen. “Nou nou, jij liever dan ik meid”, dacht ik nog. Bij het buitengaan liep ik een meneer voorbij die gekleed was in sporttenue (maar dan van verschillende sporttakken door elkaar) een skibril achterstevoren op zijn hoofd en zwemvliezen aan zijn voeten had. “Nou nou”, dacht ik weer. Aan de overkant van de straat viel mijn oog op een dame die gekleed was in een zwarte legging en om haar schouders een grijze pelsen jas met zwarte noppen droeg. Haar gezicht was beschilderd met snorharen en meer katachtige dingen. Naast haar liep een mevrouw, die gezien haar zwarte bob-kapsel (of pruik) met rode strik en gele lange rok, duidelijk Sneeuwwitje moest voorstellen. Wat verderop liep een matroos met water in zijn kelder.
Ik voelde me lichtjes ongemakkelijk worden in mijn doodgewone tenue. De verklede kindjes die ik tegenkwam vond ik best vertederend. Dat volwassen mensen zich (nuchter) zo op straat durven begeven, niet eens voor een stoet of feestje maar gewoon om te gaan winkelen… Nou nou (hier heb je’t weer). Ik wou dat ik ook zo lichtzinnig door het leven kon gaan. Een gemiste kans om zelf ook eens gek te kunnen doen dát was het geweest, ja. Zij deden het wel en ze hebben mij in elk geval een prettige maandagmorgen bezorgd. Nou nou…

Aanbevolen artikelen