School is cool…

Traag komt Wowe de gang van de kleuterschool uit. Haar gezicht ernstig zoekend. Als ze me ziet staan – ik probeer altijd ongeveer hetzelfde plekje rechts naast de poort te bemachtigen – licht haar gezicht op en verschijnt een grote glimlach. Haar kleine voetjes gaan van korte stapjes over in looppas. De nieuw gemaakte tekening wordt trots in de lucht gestoken nog voor ze de speelplaats af is.

Poppe en Linke weten dat het meestal mama of ik ben die ze komt afhalen en toch zie ik telkens weer die verraste blik als ik aan de open deur komt. Verrast maar vooral met blije ogen. ‘Oma gaan we nu naar jouw thuis?’ vragen ze dan (overbodig want dat is altijd het geval) en een luide ‘jeuj’ volgt als ik zeg dat we dat inderdaad gaan doen. ‘Ik wil ridder zijn’. ‘Ik prinsesje’. Het mag allemaal.

Zelfs de twee grootsten die ondertussen al in de lagere school zitten komen aangerend en vliegen rond mijn nek als ze me aan ‘onze boom’ op het uitzwaaiplein zien staan. Heerlijk vind ik dat.

school brengen halen

De vraag of er ouders of grootouders zijn die willen komen spelen in de klas beantwoord ik nooit met een neen.  Het was al weer even geleden dat ik het deed dus toen een paar weken geleden de vraag kwam van het eerste kleuterklasje waar kleine Linke sinds september zit sprong ik een gat in de lucht. Eindelijk!

Ik ben een beetje te vroeg. Alle kleutertjes krijgen op dat moment nog een soort van kinderyoga of mindfullnes in de grote zaal. Als juf Ilse me wenkt kan ik daar onverwachts getuige van zijn. Die kindjes bezig zien met iets dat ik normaal alleen ken vanuit hun schoolverhalen pakt me zo dat ik de tranen achter mijn ogen moet verdringen. Wat een kado! Ook in het klasje aanwezig zijn was één groot feest. Spelletjes doen, mee op de kleine bankjes in het kringetje zitten, toekijken hoe ze dagelijks de dag overlopen en het weer bestuderen, een nieuw geleerd liedje proberen mee te zingen, in een rij – handjes op elkaars schouder – als een trein naar de toiletjes lopen,…

Het was net als toen ik de eerste keer als oma een kleuterklasje binnenstapte, zo speciaal en vertederend. Ook nu wilde ik er de hele dag wel blijven. Als alles goed gaat mag ik volgende week bij Poppe in de klas langs. Benieuwd hoe het er daar aan toe gaat.

linke school

In de school van de drie oudsten doen ze elk jaar een grootouderfeest, in die van de twee kleinsten maar om de 2 jaar. Bij Poppe en Linke was dat een paar weken geleden, bij Wowe onlangs. Ze deden alle drie goed mee en dan voel je je zwellen van trots. Tegelijk kon ik me ook perfect het gevoel voorstellen van de grootouders  waarvan de kleinzoon ineens in huilen uitbarstte en geen voet meer wilde verzetten. Je wil zo graag dat de kindjes zich amuseren en als dat per ongeluk eens niet het geval is kan je niet gewoon het podium opvliegen om hen te troosten, hoe zeer je dat ook zou willen. Gelukkig zijn de juffen daar om hen bij te staan, maar het wringt.

Terwijl ze hun pasjes juist proberen uit te voeren zie je hun ogen de zaal afgaan in de hoop oma of opa te zien zitten. Altijd zijn er wel grootouders die het op zo’n moment niet kunnen laten om te zwaaien als kleinkind hun kant opkijkt. Deze oma is er één van. Mijn hart doet op zo’n middag overuren. Het stroomt over van liefde en fierheid voor die kleine prutskes!

grootouderfeest2015

 

Jaja, school is cool, voor jong en ‘oud’! Wat ze later willen worden heb ik nog niet gevraagd. Misschien is dat ook overbodig…

 

“Wat wil je worden?” vraagt de juf.

‘t Was in de 3de klas.

Ik keek haar aan en wist het niet.

Ik dacht dat ik al iets was.

Toon Hermans

Deze ook lezen?

One thought on “School is cool…

  1. susan365dagencreatief

    december 16, 2015 at 12:34am

    Mooi hoor, ik voel de liefde tot hier. Het is toch iets heel speciaals om oma te mogen zijn. Hoop dat zekers met dochterlief te mogen gaan mee maken als de tijd er voor is. Dikke knuffels voor die lieve oma Nana

  2. ohladybake

    december 3, 2015 at 12:21pm

    wat een mooi blogje…ik ben nog maar gewoon mama maar kan het mij voorstellen hoe het moet zijn om bovenstaande mee te maken
    geniet er maar van want het gaat heel vlug voorbij
    liefs

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:28pm

      Doe ik hoor!

  3. Homemade and more

    december 3, 2015 at 11:47am

    Schattig verhaal, wat is er mooier dan dit ? Om te koesteren.
    Xxx

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:27pm

      Dat weet je pas als je zelf oma bent hé.

  4. Vlimbouter

    december 3, 2015 at 11:42am

    Ik heb nog geen kleinkinderen, maar je prachtige beschrijving doet me er wel naar verlangen!

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:23pm

      🙂

  5. Bettie

    december 2, 2015 at 6:48pm

    Geweldig. Ik kan niet wachten tot het bij ons zo ver is. Maar Anna is nog maar twee…

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:26pm

      Grote stap is dat hoor. 🙂

  6. Ageeth Mooij

    december 2, 2015 at 5:39pm

    Rijkdom, dat is het en wat heb je dat mooi verteld!
    Toon Hermans was zo treffend, X

    • Auteur

      Nana

      december 4, 2015 at 2:29pm

      Idd rijker kan een mens bijna niet zijn als hij kleinkinderen heeft om lief te hebben en zelf geliefd is.

Reacties gesloten.