Het leven zoals het is…

Tijdens het etentje zaterdag verliep alles naar wens. ‘s Avonds verging ik wel van de pijn in bekken, benen en voeten. Mijn enkels waren helemaal opgezwollen. Ik heb dan ook lang wakker gelegen in mijn bed voor ik dan uiteindelijk maar een pilletje heb genomen om toch wat te kunnen slapen. Gisteren werd dan ook een dag in mineur wegens vreselijk moe en nog steeds pijn in de benen. Niet fysisch vermoeid maar tekort aan energie. Het is heel moeilijk om te omschrijven. Het lijkt dan wel of ik een gat heb in mijn romp waardoor de energie uit mijn lijf wordt gezogen. Heel raar en moeilijk te begrijpen als je dat zelf niet kent.

Ik heb gisterennamiddag wel kunnen genieten van de kerstfilm “Jack Frost”. Ik had hem al eens gezien en toch nog de ogen uit mijn kop gehuild met die film. Ik zou ook graag willen dat mijn pa dit jaar met Kerst terugkom. Al is het dan als sneeuwman. Moet het natuurlijk eerst sneeuwen hé. Ik zal dat sprookje maar uit mijn kop zetten. Spijtig dat zo’n dingen alleen in de film gebeuren. Goh wat mis ik mijn pa! – Vandaag gaat het alweer beter met me. Zowel mijn lichaam als mijn gemoed zijn terug wat meer op punt.

Vandaag is mijn schoonpa jarig. Hij wordt 83 en dus eten we straks weeral taart. Jongens wat zal ik deze maand weer bijkomen en dat draait volgende maand dan weer uit op dieet hé. Onze dochter kwam dit weekend ook met minder goed nieuws af. Haar schoonvader heeft prostaatkanker. Duimen maar weer dat ook dit goed afloopt. Wat een ellende toch soms…het leven zoals het is.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.