Lezen…

Dat is al wat ik doe de laatste dagen. Ook het enige dat op mijn programma zal staan deze week. Ik heb ook veel in te halen. Als ik een
opstoot heb kan ik namelijk niet lezen. Het is dan alsof ik mijn gedachten er niet kan bijhouden. Ik lees elke zin een paar keer overnieuw en dan weet ik dikwijls nog niet echt wat ik gelezen heb. Enkel tijdschriften gaan op zo’n moment al eens door mijn handen. Nu dus boeken en nog eens boeken én de bijeen gespaarde colomns van Jean-Paul Mulders (uit Weekend Knack). Elke keer scheur ik de colomn uit het tijdschrift, zonder te lezen wat soms heel moeilijk is, en bewaar ze in een mapje. Als ik er een heel deel bijeen heb komt het mapje uit de schuif en op mijn schoot terecht. Samen met een kopje koffie (heu..soms wel meerdere kopjes) werk ik me dan door de hele map. Heerlijk. Buiten het boek van Joanne Harris dat hier op mijn nachttafel ligt, ben ik ook begonnen aan het boek “Hoera ik word oma!” van Sheila Kitzinger.

Oma worden is geen simpel iets. Dat heb ik ondertussen al wel begrepen. En de baby is er nog niet eens! Is het omdat ik een jonge oma
ben of zouden oudere oma’s die er al wel de leeftijd voor hebben het ook moeilijk hebben. Je hebt als toekomstige grootouder verwachtingen
waar de kinderen dan niet dezelfde mening over blijken te hebben. Zwijgen of spreken? Je wordt al snel als bemoeizuchtig aanzien en dat
wil ik in ieder geval vermijden. Waarschijnlijk lost alles zichzelf op maar toch zitten zulke dingen in je hoofd. De eerste keer oma worden
daar wil je ook goed aan beginnen. Net zo goed of zelfs beter als de eerste keer mama worden. Ik hoop dat het boek me de nieuwe
levensfase die me te wachten staat wat duidelijker maakt.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.