Mijn hand in de zijne…

Dit postje van Veerle deed me teruggaan in de tijd. Wat was míjn eerste herinnering?

Ik mag met mijn papa mee naar café Onder den toren. Ik draag een Schots geruit kleedje en wandel met hem door de smalle dorpsstraat. Mijn kleine polleke veilig in zijn grote geblokte werkmanshand. De kerktoren lijkt groter en dreigender telkens we een stap dichter zijn maar, als we bijna aan de hoek van de straat zijn, klinkt er muziek. Muziek stemt me vrolijk. Ja, dan al. Juanita Banana (van The Peels) is mijn favoriete liedje. Luidkeels zing ik mee ah oh ah ah ah aah aaaa… Ook nu. De muziek maakt me duidelijk dat ik bijna kan gaan dansen met Monneke, een collega duivenmelker van mijn grootvader, dat papa bijna bij zijn pintje is en ik bij mijn reep chocolade… ‘t Was altijd heel plezant en naar huis gaan deed ik niet graag. Ja, ‘k was toen al een plakker.

Als ik aan mijn pa denk voel ik vooral mijn hand(je) in de zijne en daarmee de scherpe pijn van het gemis dat een veel te vroeg gestorven ouder achterlaat bij een kind…

3013845212

 Wat is jouw eerste herinnering?

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.