Nog niks…

Gisteren nog altijd geen resultaat. Ze stellen mijn geduld en zenuwen nu toch wel zwaar op de proef. Vandaag moet ik het weten. De dokter had beloofd ‘ten laatste
donderdag’. Ja, salut! Als ze mij deze voormiddag geen nieuws melden dan ga ik persoonlijk in het ziekenhuis de boel op stelten zetten. Deze voormiddag dus nog
ongeduldig wachten. Vanmiddag doe ik de hond naar de “crèche” want hij gaat niet mee op vakantie deze keer. Vanavond komen onze kinderen en mijn ma op bezoek met lekker veel kado’s. De kinderen waren een beetje boos omdat we juist nu op vakantie gaan. Tja, ben eigenlijk wel blij dat die vakantie al weken geleden geboekt was. Het zal ons goed doen. Of het wordt een vakantie om te feesten en te vieren of eentje om te bezinnen. Maar eender wat, ik zal er toch dik van genieten. Het is negen jaar geleden dat we nog in de Dordogne waren. Vroeger gingen we daar elk jaar met de kinderen naar hetzelfde dorp op reis. Dus het is eigenlijk weer een staaltje van nostalgie. Zo ben ik nu eenmaal.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.