Oma aan de top?

Een tapeke meer of minder, daar kijkt mijn kinesiste tegenwoordig niet meer naar. Medical taping, ik ken er ondertussen bijna alles van, verlicht, ondersteunt en/of ontspant maar het is als dweilen met de kraan open. Helaas. Enkele weken terug was het mijn linker heup en mijn rechter pols/pees die getaped waren. Sinds maandag, na een veel te druk lang weekend, weer mijn linker heup en peesblad tot aan de knie. Echt geen zicht maar who cares. Zondag bijvoorbeeld kon ik nog amper stappen. Uit de zetel komen ging zoals een 85-jarig (of ouder) dat doet. Beetje voor beetje recht komen, op dezelfde manier rug rechten en dan stapje voor stapje mankend tot daar waar ik wilde zijn. Oma aan de top!? ‘k Denk het niet. Mijn fysiek stelt niet veel voor de laatste maanden. De idee dat ik, zoals jaren geleden, voorlopig toch maar best terug mijn wandelstok gebruik stelt me zwaar teleur. Dat is om je geen jonge oma maar oude bomma te voelen. Nee, die top zal voor deze oma niet voor direct zijn.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.