Over chandellekes en nostalgie…

“Een cliché is een kapstok waar een heleboel emotie aan opgehangen kan worden.”

Renate Rubenstein

DSCN8513.JPG

De kleinkindjes hebben de grote slaapkamer gekregen (het werd wat krap zo met z’n vieren) en van hun (kleinere) kamer maken we nu een dressing. Ze is bijna af. Als je verandert van legplanken naar kledingroedes heb je natuurlijk kapstokken nodig. Véél kaptstokken. Zodoende trok ik naar de garage voor de zak vol kapstokken-voor-je-weet-nooit-wanneer-ze-van-pas-komen die daar al jaaaaaaaaren stond en waarvan ik blij was dat we die al niet bij de kringloopwinkel hadden afgezet. Groot was mijn verbazing toen ik deze twee gecrochteerde chandellekes (Antwerps gezegde voor prullen/niemendalletjes) opdiepte. Ik maakte ze ooit in school tijdens de handwerkles. Trouwens een uur waaraan ik een grondige hekel had. Ze zijn niet moeders mooiste maar na alle noeste arbeid (ik weet nog exact hoe ik me voelde tijdens zo’n les) van toen krijgen ze nu alsnog een ereplaats! Er zit geen grote emotie aan vast maar wel een serieuze zweem nostalgie…

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.