Sea, sex and sun…

Het deed deugd maar het is voorbij, de vakantie. Weg van alles en iedereen (al had ik wel mijn gsm constant aanstaan voor ingeval boeleke besloot om vroeger ter wereld te komen). Deze keer geen dagelijkse uitstapjes. Het is al het derde jaar dat we er gaan en ondertussen hebben we het allemaal wel gezien en is dit meer de bestemming geworden voor het weg-van-alles-gevoel. Je verwacht het niet altijd in maart maar toch hebben we nog nooit slecht weer gehad. Ook dit jaar viel het ons weer te beurt. Een hele week een stralende zon. Voor mij teveel van het goede want vanaf woensdag protesteerde mijn lichaam tegen de hoeveelheid UV die op mijn huid viel. Ik werd misselijk en kreeg hoofdpijn eens ik een tijdje buiten was. Mijn handen en gezicht, het enige wat bloot was (als we gingen wandelen toch ;-)), begonnen rood te worden, pijn te doen en te jeuken. Ook mijn gewrichten waren niet akkoord met het vroege lenteweer.
Mijn La Roche Posay créme factor 60 lag vanaf de eerste dag binnen handbereik en ik smeerde er duchtig mee, zoals het een brave SLE-patiënte betaamt. Maar probeer maar eens uit die eerste warme zonnestralen te blijven, zelfs al weet je dat je het zal moeten bekopen! Een gewaagde actie, 700 km van huis, maar een mens heeft toch ook vitamine D nodig maakte ik mezelf wijs. Eén van mijn dagelijkse pilletjes dient uitsluitend daarvoor, maar wat is er beter dan the real stuff.. de zon. In mijn geval helaas niet weet ik, maar toch heb ik het niet aan mijn hart laten komen en de hele week genoten.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.