Vrijwilligers…

Gisteren belde ik naar mijn strijkmadam om te zeggen dat manlief de strijk kwam brengen. Terwijl zij antwoordde op mijn vraag of ik hem zaterdag kon terughalen, onderbrak ik haar om te zeggen dat het eigenlijk tegen dinsdag ook wel kon. Achteraf was ik zo boos op mezelf. Ik betrap me er soms op dat ik mensen onderbreek terwijl ze tegen me spreken. Dan heb ik al een antwoord in mijn hoofd dat er dan ook ongewild uitfloept. Zelf zou ik het ook niet kunnen verdragen, dus het irriteert me verschrikkelijk dat ik het doe.  Een werkpunt.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.