Ze zullen wel leren…

Grootouder worden, het doet wat met een mens. En dat het zo moeilijk zou zijn had ik nooit verwacht. Alle dagen blijkt dat communicatie superbelangrijk is in het leven. De ene kan, wil of durft beter zijn gedacht zeggen dan de andere. Je wil het beste voor je kleinkind maar er zijn limieten. Je bent tenslotte maar grootouder en geen ouder. Volkomen mee akkoord. Je wil ook het beste voor je kinderen en hen zoveel mogelijk steunen en helpen. De ene doet dat door effectief in huis te helpen, de andere door morele steun te geven en nog een andere ziet het misschien op financieel gebied. Iedereen lost dat op een andere manier op maar ze moeten wel hulp willen aanvaarden. Jonge moeders willen in het begin dikwijls bewijzen dat ze alles onder controle hebben en het best alleen af kunnen. Je kan niet meer doen dan ze laten weten dat je, indien nodig, wil helpen en dan is het aan hen om er wat mee te doen. Soms wordt een goedbedoeld plan daardoor al eens verkeerd geïnterpreteerd want er openlijk voor uitkomen doen ze niet. Ik sta erbij en kijk ernaar. Ze zullen wel leren. Ooit. Ik ga er niet van wakker liggen. Vrijdagavond dus tijd voor champagne… Deze oma drinkt strakjes een lekker glaasje. Of twee. Of drie. Schol!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.