Sjoeke…

De hele dag door praat L. Tegen zichzelf, zijn auto, puzzel of ander speelgoed en tegen mij. Hele conversaties waar af en toe wel een woord en/of zin tussen zit die ik herken en waar ik op kan antwoorden. Dingen die hij hoort herhaalt hij en je moet dus op je tellen passen tegenwoordig. Gisteren viel regelmatig het woord “sjoeke”. Best grappig uit zo’n kindermond. Toen schoondochter de kindjes ‘s avonds kwam halen werd er nog wat gepraat over de voorbije dagen. Over haar werk, over het licht dat regelmatig uitvalt in de gemeenschappelijke garage van hun nieuwe huis,… Dat ze tegen onze zoon had gezegd dat het niet plezant is om ‘s morgens om kwart voor 6 in een donkere garage naar de zekeringskast te moeten gaan zoeken om de automatische poort open te krijgen. Dat hij antwoordde dat dat zoch zó erg niet is. Dat zij daarop had voorgesteld dat hij dan ‘s morgens maar mee moet opstaan om dat voor haar in orde te maken. L zit erbij en lijkt bezig te zijn met zijn boormachine maar in werkelijkheid zit hij echt mee te luisteren want wanneer ik zeg “Ja, dan moet je hem in het vervolg ‘s morgens om half 6 maar uit zijn bed zetten” hoor ik hem zeggen “Sjoeke, uit uw bed komen.” Straf vind ik dat. Binnenkort weet ik het hele reilen en zeilen in het huishouden van mijn zoon.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.